« من هرگز تو را به خاطر آن کار نمي بخشم. »
« من نمي توانم خودم را ببخشم» .
آيا اين جمله ها براي شما آشنا نيستند؟ وقتي از بخشيدن ديگران امتناع مي کنيم در واقع مي گوييم: « من ترجيح مي دهم به جاي آنکه قدمي در جهت بهبود اوضاع بردارم در گذشته زندگي کنم و ديگران را بخاطر اين اوضاع و احوال سرزنش کنم (يا خودم را)». وقتي خود را نمي بخشيم در واقع ماندن در احساس گناه را بر مي گزينيم و بدين ترتيب خود را در رنج روحي بيشتر قرار مي دهيم.

افسردگی یك بیماری اختصاصی نیست بلكه در تماما سنین و همه نژادها، هم در زنان و هم در مردان ظاهر می شود. افسردگی بیماری ساده ای نیست بلكه انواع گوناگون دارد به طوری كه در بعضی افراد به صورت هایی ظاهر می شود كه ما عموماً آنها را افسردگی نمی شناسیم. افسردگی پس از آنكه درمان شد غالباً باز می گردد.

افسردگی مسائل گوناگونی به همراه دارد. غیراز مسائل پزشكی و اندوه كه بسیار شایع است، فرد مبتلا به افسردگی خود را در كارها مورد تبعیض و از نظر اجتماعی مطرود و حتی منفور خانواده خودش می بیند. گاهی انزوای همراه افسردگی، بیمارانی را كه وضعی درمان پذیر دارند به دوری از مردم یا به سوی مرگ سوق می دهد. درباره افسردگی خبرهای خوشی نیز وجود دارد: بیشتر انواع افسردگی قابل درمان اند.

Depression كه غالباً افسردگی بالینی، اختلالات خلق و خوی یا اختلالات عاطفی نامیده می شود، بیمار را دچار آشفتگی اندیشه، آشفتگی عاطفی، تغییر رفتار و بیماری های جسمانی می كند. 

افسردگی بالینی، از دیدگاه عملكردهای اجتماعی بیش از دیگر بیماری های مزمن، بیمار را ناتوان می كند. افسردگی كبیر بیش از بیماری های مزمن ششی، التهاب مفصل و دیابت ، ناتوان كننده است. افسردگی یك نشانگان (Syndrom) یعنی مجموعه ای از علامات مرضی(Symptoms) مختلف است.

مقدمه
زمان از جمله نعمتهاي گرانبهايي است که نيازمند برنامه ريزي دقيق مي‌باشد. اين امر ملاحظاتي را مي‌طلبد و افرادي که قصد دارند وقت خود را براي انجام امور متنوع زندگي سازماندهي کنند، بايد به چند نکته اساسي توجه نمايند:

   1. توجه به مفهوم فراطلايي زمان
   2. از بين بردن عوامل مخرب زمان
   3. تقسيم بندي و تفکيک زمان
   4. هدف گذاري امور زندگي
   5. سازماندهي فعاليتها و برنامه‌هاي زندگي
   6. عزم و اراده براي اجراي برنامه‌ها

مسئله پدري و عهده داري سرپرستي فرزندان ، مسئوليتي خطير و موفقيت در آن مستلزم آگاهي ، فداکاري و اخلاق و اعتقاد است . به فرموده پيامبر پدر مسئول است. او مسئول است اعتماد را در درون خانواده بياورد، مراقب فرزندان باشد و زمينه را براي استقلال و آزادي فراهم آورد و مخاطرات را از آنها دور سازد. از همان دوران جنيني پدر بايد زمينه ساز تربيت فرزند باشد تا روزي که او به دنيا آمد دچار گرفتاري و سردرگمي نباشد.

وظيفه و نقش پدر
پدر مسئول دادن آگاهيهاي لازم و پرورش فرهنگي فرزندان است. از نظر کودک اوست که همه چيز را مي‌داند، به همه سؤالات پاسخ مي‌گويد. از هر واقعه‌اي ، در هر جا که اتفاق افتد خبر دارد، آينده و گذشته را اوست که بايد خبر دهد، و بالاخره اوست که دريچه‌اي از اطلاعات را به روي کودک مي‌گشايد. شايد تصور کودک از پدر اغراق آميز باشد ولي در کل اين نکته درست است که افراد بزرگسال واجد اطلاعات و تجاربي هستند که کودکان فاقد آنند و اگر آنها از کودک مضايقه نمايند از موقعيت شايسته و مناسبي محروم مي‌گردند. پدر در اين رابطه متعهد انجام نقشي است که ديگران از آن عاجزند.

مقدمه
هر کس زندگي را از دريچه‌اي مي‌بيند و به باور هر کس رسيدن به يک دسته از آرزوها و اهداف و يا فراهم شدن شرايط و موقعيتهاي مختلف موجبات دلپذير بودن زندگي او را فراهم مي‌سازد. با اينکه بيم افراد مختلف در مورد اينکه چه چيز زندگي آنها را شيرين تر و مطبوع تر خواهد ساخت تفاوتهاي فردي وجود دارد. اما يکسري اصول کلي نيز وجود دارند که مي‌توانند به عنوان اصول کلي در آفزينش و خلق يک زندگي سعادتمند مورد کاربرد قرار گيرند.

هدفمند بودن براي داشتن يک زندگي دلپذير
زندگي بي‌هدف ، يک زندگي شلوغ و بي‌سر و سامان است. افراد بي‌هدف بطور سرسام آوري با انواع مشکلات مواجه مي‌شوند که موجب ايجاد استرس و ناراحتي در آنها مي‌شود. کسالت ، درماندگي ، تشويش و اضطراب حاصل يک زندگي بي‌هدف هستند. بر اين اساس تا مي‌توانيد شکل واضحي به اهداف خود بدهيد. آنها را دسته بندي کنيد و براي خود مشخص کنيد که کداميک از اهميت بيشتري برايتان برخوردار هستند. در اين راستا فرق نمي‌کند اهداف شما مالي باشد، يا علمي ، يا مربوط به زندگي روزمره و يا ساير اهداف. داشتن هدف مهم است.