مدیریت: بحران ها، راه حل ها

مرسی از ابراز محبت بیش از حدتون دوست خوبم یوزارسیف،

چند وقتی میشه که کار ها داره به خوبی پیش میره اما وضعیت بد اقتصادی که همه ما صنعتکارها دچارش هستیم و دولت محترم هم به جای اینکه تسهیلات بده، به علت سود جویی خیلی ها راه وام ها رو سد کرده. نمی دونم میشه دوام آورد یا نه!

خیلی چیز ها مدیریت رو به چالش می کشونه و بد ترین حالت زمانیه که زیر دستها احساس کنن مدیرشون قدرت کافی برای ادامه رو نداره.

تازگی ها اتفاقی افتاده که شاید جای مطرح شدنش همینجا باشه. اونهم دلخوری یکی از پرسنل فنی از مسئول فنی شرکته که اول به من و بعدش به مدیر عامل کشیده شد. یه پرسنل فنی جوون متولد 1366 داریم که عنوان کرده مسئول فنی بین اون و پسر عموی خودش تبعیض میزاره. خب مسئول فنی ما چنین شخصیتی نداره و بعد از اینکه مو شکافی کردیم دیدیم که کار های زیادی وجود داشته که پسر عموی مسئول فنی که یکی از پرسنل فنی سابق ما هم بوده به مدت 2 سال و نیم، برای کار سخت تر فرستاده شده بوده و کار ساده تر رو به پرسنل جوون سپرده بود. پرسنل جوون ما به اقتضای سنش بهش برخورده بود که چرا کار ساده ای بهش سپرده بودن...

از اون روز کارش رو جدی نمیگیره و اصطلاحا شل کار میکنه، مسئول فنی هم به این خاطر گفته اون دلش به کار نیست... بگذریم] مدیر عامل هم گفت پس چرا براش وقت و سرمایه بذاریم که یک باره بذاره و بره.... ازش علتش رو پرسیدیم و گفت مسئول فنی دلش نمی خواد من کار یاد بگیرم چون میترسه کار رو ازش بدزدم...

البته موضوع مهم اینجاست، چون بعید نیست این حرفش راست باشه... با این موضوع چه طوری باید برخورد کرد که به شخصیت و غرور هیچکدوم لطمه نخوره؟ چون هر جوری فکر کردم چیزی به ذهنم خطور نکرد؟

اصلا یه سوال جامع تر اینکه چطور میشه انگیزه کار رو در پرسنل بدون استفاده از شیوه قدیمی و نا کارآمد تشویق و تنبیه ایجاد کرد؟ منتظر دیدن نظرات زیبا و کارسازتون هستم....