سلام
خب من فکر می کنم شما خودتون پاسخ خودتون رو دادین :
از طرفی رفتن از ایران و ادامه تحصیل هم خوبه اما یه جورایی احساس می کنم این مساله اضطراب من رو بیشتر می کنه و احساس تنهایی من رو دو چندان!چون من از تنهایی بدم می یاد هرچندکه الانم تنها هستم اما رفتن به اونجا شاید برام بدتر باشه.
پس موضوع تحصیل در خارج از کشور منتفی میشه ، چون شما خودتون، خودتون رو بهتر می شناسید و می فرمایید شرایطتتون بدتر میشه و به این مسئله علم دارین ...
از طرفی موندن در ایران به ای امید که شاید فرد مورد علاقه ام رو پیدا کنم یه جورایی من رو داره به مردابی تبدیل می کنه که رشدی توش نمی کنم!
به نظر بنده چرا اینجا بنشینید و منتظر باشید تا فرد مناسبتون رو پیدا کنید ؟! شما می تونید در همین ایران هم به درستون ادامه بدین ، فقط سعی کنید در یکی از بهترین دانشگاه های ایران درس بخونید و خودتون علم روز رو در رشتتون از طریق اینترنت و ... به دست بیارین ... و به کارها و فعالیت هایی که علاقه دارین رو بیارید ، به مهارت های تازه و ....؛ حداقلش اینه که مسائل غربت رو ندارین و در کنار خانوادتون هستید و انشاء الله مورد مناسب برای ازدواج که از هر نظر براتون مناسب باشه سر راهتون قرار می گیره ...
موفق باشید .