بحران 30 سالگی

[sara_khoram]

نمی دونم تا به حال بحران 30 سالگی به گوشتون خورده یا نه ؟ ولی من احساس می کنم که در بحران 30 سالگی گرفتار شدم.
احساس می کنم به ا.ن چیزهایی که می خواست تو زندگیم نرسیدم.
حس خیلی خوبی نیست.
کم طاقت شدم.
نسبت به صداهای دورو برم حساسم.
سریع عصبانی میشم.
حوصله هیچ کاری رو ندارم.
هیچ چیزی برام لذت نداره.
دوست ندارم کار کنم . کار هم برام یکنواخت شده.
هیچ انگیزه ای هم برای ادامه زندگی ندارم. و فقط از روی اجباره که دارم زندگی می کنم.
خیلی زود و راحت اشک از چشمام جاری می شه.
خودم نم یخوام اینجوری باشم و دارم عذاب می کشم.
حتی سال جدید هم نتونسته تغییری در من ایجاد کنه . یعنی خودم سعی کردم که تغییر ایجاد کنم ولی نتونستم.
احساس تنهایی می کنم شدید.
به نظر شما چیکار باید بکنم فقط نگید برو مشاوره که اصلاً دوست ندارم چون دردی رو دوا نمی کنه.

[black_rose]

سارا جان ميتوني بيشتر از خودت بگي؟
شاغل هستي يا نه ؟
مجرد يا متاهل؟
قبل از اينكه 30 ساله بشيد خصوصيات اخلاقيتون چه طوري بوده؟

[sara_khoram]

شاغل هستم ولی از کارم راضی نیستم. هنوز ازدواج نکردم.
قبل از 30 سال دنیارو یه جور دیگه می دیدم. تو خانواده همه منو خیلی قبول دارن. نمی خوام تعریف کنم ولی همیشه از دخترای فامیل سرتر بودم نه اینکه گفته خودم باشه اینو دیگران گفتن. از لحاظ تحصیلی هم همیشه بهترین بودم. تیزهوشان درس خوندم . ولی یکسری مشکلات باعث شد نتونم اونطوری که می خوام تو دانشگاه درس بخونم. رشته تحصیلیم دلخواه من نیست.
خلاصه کلام در همه زمینه ها درجا زدم البته تو این سن به این نتیجه رسیدم. قبلاً این حسو نداشتم.
شاید واقعیت ها رو نمی دیدم.

[nasim57]

چه جالب من هم کاملا مثل شما هستم.   شرایط،  احساسات ...  وقتی مطالبی رو که نوشتی خوندم گفتم ااااا یکی هم پیدا شد مثل من
تو رو خدا اگه راه حلی پیدا کردی منم خبر کن

[بهناز]

ببخش عزیزم که اینو می گم شرمنده شما افسردگی داری اگر نجنبی حادتر می شه منم تقریبا همسن شمام ولی من از 18 سالگی دچارش شدم وچون دیر بهش رسیدم الان دچار وسواسم شدم خواهشا برو پیش یک دکتر اعصاب و روان بهت دارو بده احتمالا اول فلوکستین 10 میده اینایی که شما گفتین تماما علائم افسردگی زودتر پیش دکتر برو اگه شدیدتر بشه از زندگی ساقط میشی اگرم دوست نداری بری دکتر محیط زندگیتو عوض کن مثلا چند وقتی برو مسافرت می دونم سخت هست ولی بخاطر سلامتیت اینکارو بکن چون یک وقت چشاتو باز می کنی می بینی افسردگی زندگیتو گرفته اونوقت مجبور می شی خونه نشین بشی در انتظار مرگ باشی  اگر دکتر خواستی اول برو پیش دکتر فدایی سر خیابان فلسطین  روبرو دانشگاه آزاد  واحد مرکز برای درمان افسردگی دکتر خوبیه پیش مشاور بدتر گمراه می شی

[بهناز]

یک چیز دیگه زیادم وارد مذهب و دین نشو بدتر گمراه می شی اینا که می گن روش درمان افسردگی نمازو دعا و از این چیزاست همش بیخود هست در اصل خدا یک انرژی بیشتر نیست تو خودت میتونی خدای خودت باشی هرکس در درون خودش خدا رو داره فقط نمیدونه چه جوری باهاش رابطه برقرار کنه البته بازم خودتون میدونین هرچه طرف مذهب برید مریضیتون حادتر می شه من امتحان کردم که دارم میگم مذهب به آدم یک انرژی منفی میده فقط خدای درونت رو پیدا کن هر سوره ای رو نخون بعضی از این سوره های قران انرژی منفی نهفته داره که بطور ناخودآگاه در درونت اثر میذاره

[black_rose]

یک چیز دیگه زیادم وارد مذهب و دین نشو بدتر گمراه می شی اینا که می گن روش درمان افسردگی نمازو دعا و از این چیزاست همش بیخود هست در اصل خدا یک انرژی بیشتر نیست تو خودت میتونی خدای خودت باشی هرکس در درون خودش خدا رو داره فقط نمیدونه چه جوری باهاش رابطه برقرار کنه البته بازم خودتون میدونین هرچه طرف مذهب برید مریضیتون حادتر می شه من امتحان کردم که دارم میگم مذهب به آدم یک انرژی منفی میده فقط خدای درونت رو پیدا کن هر سوره ای رو نخون بعضی از این سوره های قران انرژی منفی نهفته داره که بطور ناخودآگاه در درونت اثر میذاره

بهناز خانم ميشه بيشتر توضيح بدي؟!!!! روي چه حساب اين حرف رو ميزني؟! و دليل و مدركي اگه هست ارائه كنيد تا بقيه هم چشماشون باز بشه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[sara_khoram]

بهناز جان
ولی تنها چیزی که منو فعلاً آروم می کنه نزدیکی به خداست.
دوست دارم بیشتر نزدیکش باشم.
احساس می کنم اون نزدیکی که قبلاً داشتم الان ندارم .
کی میخواد گمراهم کنه ؟ گمراهی توسط خود انسانها به وجود می یاد نه نزدیکی به خدا.
ممنون از پیشنهادتون واسه مراجعه به دکتر . ولی من علاقه ای به قرص خوردن ندارم .
یه جای کارم ایراد داره باید پیداش کنم.

[بهناز]

عزیزم هرجور مایلی ولی به دکتر حتما مراجعه کن چون تمام علائم افسردگی رو داری حداقل اگرم مراجعه نمی کنی یک تغییر تو زندگیت بده البته منظورم صرفا  ازدواج نیست راجب مذهبم بسته بنظر شخصی خودت هست اگر احساس راحتی می کنی همون راه مذهب برو من زیاد نتیجه ای از مذهب نگرفتم چندین سالم تو مقوله مذهب وقت صرف کردم ولی نتیجه نگرفتم اینی که میگن نماز آرامش می ده ال میکنه و بل میکنه قبول ندارم حالا اگه شما از این راه آرامش پیدا می کنی خوب مسئله دیگه ای هست نمیخوام عقایدم رو تحمیلت کنم این تجربه من بوده چون دقیقا من هم با این روحیات آشنا هستم منتهی افسردگی شما حاد نیست ولی اگر مداوا نکنی حاد می شه اینو مطمئنم ، منتهی شما الان داری این برهه رو طی می کنی، ولی من از 18 سالگی
من حتی اون زمان بامشاور دبیرستانم که صحبت کردم گفت دکتر نرو فایده نداره خودت کمک کن به خودت و الان به اون مشاور لعنت می فرستم چون اگه اون زمان به دکتر مراجعه کرده بودم درمان سریعتر پیش می رفت ولی من دقیق از یک سال بعد که بیماریم حاد شد تازه بفکر افتادم دقیقا اون زمان تو خدا و مذهب اینجور مسایل غرق شده بودم  حتی اول داروها رو مصرف نمیکردم البته افسردگی شما احتمالا حاد نیست والا اگه حاد باشه هیچی جز دارو نمی تونه کمکت کنه بهر حال بیشتر تحقیق کن

[rozita]

salam manam 30 salame va hanoz ezdevaj nakardam dars mikhonam ama vaghean hamintori shodam zod asbani misham aslan az tahe del nemikhandam gerye mikonam hamash hich omidi nadaram dige

[حميد]

خانم بهناز خرم
سلام من درسته كه مرد هستم اما 31 سالمه و مشكل شما رو درك مي كنم. به نظر من بايد قبل از هر چيز به ياد بياري كه عمر زود مي گذره و بايد از اون حد اكثر استفاده رو بكني. به نظر من بايد براي چند سال آينده خودت يك برنامه ريزي كني و با خودت بگي 5 سال بعد در كدام مرحله از وضعيت تحصيلي و يا زندگي اجتماعي قرار خواهي داشت. فكر مي كنم با اين كار بتوني انگيزه خودت رو تقويت كني. برات آرزوي موفقيت دارم.

[انسیه]

سارا جان من هم درست سی سالمه.همیشه فکر میکردم در 30 سالگی باید تمام میسر زندگیم درست شده باشه اما الان در سی سالگی کل شیرازه زندگیم از هم پاشید و تو مرز طلاق هستم و با یک دختر 5 ساله دارم نابود میشم.وقتی فکر کنی که چقدر فرصت داری و هنوز چیزی رو از دست ندادی،شرایطت رو با من که همسنت هستم مقایسه کنی میفهمی که چقدر شرایط بهتری داری.البته به نظر من هم برای این نوع افسردگی استفاده از دارو خیلی موثره چون من خودم قبلا استفاده کرده ام.اما هیچ دارویی بدون کار روی طرز فکر آدم جواب نمیده.حتما انسان باید مدام خودش رو دلداری بده،امتیازاتش رو برای خودش یادآوری کنه،ورزش و فعالیت کنه و از حالت خمودگی بیرون بیاد اگر قرص هم مصرف کنه بهتر میشه

[پرواز تا بينهايت]

دوست عزيز من هم با بعضي از پاسخهاي دوستان موافق هستم ، دو موضوع هست كه آدمي مثل شما ( من هم تجربه كرده ام) بهتره در نظر داشته باشه 1- سعي كن هر طوري كه هست نگذاري هيچ وقت آزادي داشته باشي 2- سعي كن موضوعات جديدي كه علاقمند هستي پيدا كني و سراغشون بري بستگي به شخصيتتون داره كه چه چيزهايي براي شما جالب هست اما در نظر داشته باش اين دو موضوع مرحله ي بعدي هستند -اگر الان براي شما معنايي نداشته باشند -پس اول به يك روانپزشك خوب مراجعه كنيد ، و افكار بازدارنده مثل (خوردن قرص را دوست ندارم) كنار بگذاريد ، بعد از مدت كوتاهي كه از قرص استفاده كنيد شايد حدود 3 ماه شما به مرحله اي مي رسيد كه دو موضوع اولي كه گفتم برايتان معنا پيدا مي كند . اگر دو موضوع اول تا حدي برايتان ملموس شد پس بهتره آن وقت پيش يك روانشناس برويد  يا حتي با روانپزشك خود درمان روحي را به صورت مشاوره ادامه دهيد .در نظر داشته باشيد كه يك پزشك در اين مسائل متخصص است و سعي مي كند در كارش موفق باشد ، شايد شما با مطرح كردن مسائل خاص روحيتان با خانواده يا دوستان بهره ي لازم را نبريد و ضرر هم بكنيد  زيرا تخصصي ندارند، من شما را كاملا درك مي كنم  ، كافيه به حرفهام اعتماد كنيد چون ناخواسته بعد از مدتي در يك شرايط روحي بدتر داوطلبانه به سراغ يك درمانگر خواهيد رفت و چه بسا آن موقع مجبور باشيد داروهاي بيشتري مصرف كنيد و لي الان شايد يك قرص از نوع جديد كه عوارضي هم نداشته باشد يا سودش در مقايسه با عوارضش بسيار بسيار بالا باشد به شما تجويز كنه ، زودتر اين كار را بكنيد و معطل نكنيد.