hadi14052 جان !
سلام و خوشامد گویی من رو پذیرا باشید .

دوست دارم به این موضوع از زاویه ای دیگه بپردازم :
در اینجا شما در سن 22 سالگی درسی بزرگ آموختید : نباید اعتماد تام و مطلق به کسی داشته باشید ، حتی اگر دختر باشد ! وابستگی زیاده از هم همینطور (خودتان هم که نتایجش را لمس کردید)
بسیار عالی ! شما قبل از اینکه وارد رابطه با فرد اصلی زندگی خود بشوید ، این درس های بزرگ را یاد گرفتید و مسلما سعی خواهید کرد که این اشتباهات را تکرار نکنید . من اگر جای شما بودم در دلم بسیار هم از ایشان متشکر میشدم که چنین درس هایی را در سنی پایین و زمانی کم به من آموخت ... آموخت که اعتمادم مطلق نباشد ، پولم را بیهوده خرج کسی نکنم که ارزشش را ندارد ، اگر حقوقم در رابطه رعایت نشد وکفه های رابطه متعادل نبود سعی در درست کردن آن داشته باشم و اگر طرف مقابل همکاری نکرد خودم را از رابطه بیرون بکشم و برای خودم ارزش قائل باشم و ...
و در آخر دوست دارم صحبتم رو با جمله ای ازآنتونی رابینز به پایان برسونم :
شکستی در کار نیست ، فقط نتایج موجودند و آن چه که مهم است برداشت ما از این نتایج است (شکست یا فرصتی برای یادگیری؟)

موفق باشی برادر خوبم .
