معتاد خود ارضائی شده ام، لطفا کمکم کنید...

[Arash.H]

سلام دوستان
من یک نوجوان 16 ساله هستم که 3 ساله شدیداً معتاد بیماری استمناء شدم. نمی دونستم که این همه خطرناکه. ولی بعد از خوندن مقاله ای که تو این سایت بود متوجه اشتباهم شدم. این اواخر هم به طور چشم گیری از استمناء خود به خود دلسرد شده ام. میخواستم علت این دلسردی رو بدونم؟ حالا هم که این فرصت نصیبم شده می خوام کلا این عمل رو ترک کنم. می خواستم این رو هم بدونم من که 3 سال این عمل رو انجام میدادم، در آینده چه مشکلاتی برام پیش میاد؟ آیا باعث عقیمی من میشه؟ من باید چه غذاها یا چه داروهایی مصرف کنم یا چه کارهایی انجام بدم که بدنم تقویت بشه؟ ( اخه تو این مدت خیلی ضغیف شده ام). آیا علت کبودی زیر چشم میتونه همین عمل استمناء باشه؟ عمل استمناء چه تغییری در آلت تناسلی بوجود میاره؟ آیا این کار موجب افت حافظه و بهره ی هوشی میشه؟ و همچنین استمناء در روابط جنسی زناشوئی مشکلی بوجود میاره یا نه؟؟
خیلی نگران هستم اگه کمکم کنید ممنون می شم.

[ن]

تا جایی که من اطلاع دارم کبودی زیر چشم مربوط به همین عمل است.

[دریا]

با سلام
به نظر من این عادت را  باید به مرور ترک کرد و یک دفعه نمی شود کم کم شدت این عمل را کم کنید تا از ترک این کار خشنود شده و اعتماد به نفس بیشتری به دست اورید و ان را به طور کل کنار بگذارید. ان شاالله با ترک این مورد عواقب ان هم از بین برود و نیروی از دست داده ی خود را بدست اورید.خوردن عسل هم می تواند برایتان مفید واقع شود.
هر وقت هم به فکر این عمل افتادید به خدا پناه برده و 2 رکعت نماز بخوانید و از خدا درخواست کمک کنید .
خدا را نیز به خاطر این که شما را متوجه اشتباهتان کرده شکر کنید.
                                                                              موفق باشید

[ali yazd]

البته اینکه شما  تصمیم گرفته اید اینکار کنار بگذارید یک مسئله کاملا شخصی هست و خودت باید انتخاب کنی .اما درباره عوارض جسمس خود ارضایی هیچ مسئله علمی اثبات شده ای  وجود ندارد و هیچ یک از اون عوارضی که شما بهش اشاره کردید یا در یکی از تاپیک ها خوندید اتفاق نمی افتد در سه  دهه قبل که خود ارضایی از نظر روانپزشکی اختلال به حساب می آمد با تحقیقاتی که کینزی و بعدها مسترزو جانسون انجام دادند خودارضایی را پدیده ای طبیعی دانستند اگر چه همان زمان هم چه از نظر قانونی وچه از نظر علمی طرد شدند ولی کارهای علمی بعدی نشان داد که خودارضایی پدیده ای طبیعی هست و امروزه فقط وفقط در شرایط خاص بعنوان اختلال به حساب می آورند که  از جمله یک عمل اجباری باشد و فرد برای کاهش اضطراب اینکار را انجام دهد مثلا ممکن در یک روز چندین بار بدون نیاز جنسی خودارضایی کند و مسئله دوم اینکه فرد با داشتن شریک جنسی این کار را انجام دهد در ضمن علت احساس گناه بعد از این عمل به خاطر باورهایی است که ممکن جامعه یا فرهنگ به ما داده باشد خود شما هم یک جوری دارید می گویید تازه که این تاپیک را خوندید احساس گناهتون شدید تر  شده البته من در باره باورها هیچ نظری نمی دم فقط از نظر علمی می گم  این مسئله هیچ عارضه ای برای فرد به همراه نخواهد داشت راستی یک طنز علمی توی این زمینه هست می گند یکی از دانشجویان پزشکی از استادش پرسید  استاد راست هست که می گند خودارضایی روی بینایی اثر می گذارد و استاد جواب داد پسر جان اگر اینجوری بود الان دیگه نه من تو را می دیدم نه تو مرا

[rahgozar]

ببینید این چیزی که توی سایت نوشته شده از یک سری منابع موثق علمی اومده در مورد مضرات خود ارضایی و ضمنا این مطالب از سایت ایران-ایران که نقل قول از یک سری تحقیقات دانشمندان اروپایی بود اورده شده و اصلا من در اوردی یا حتی تحقیقات ایرانیان یا حتی بر اساس اموزه های اسلامی نیست و یک سری تحقیقات جدید در این زمینه هست که توی همین سایت ایران ایران با ذکر منبع اصلی بهش اشاره شده بود.

[rahgozar]

و بر اساس این تحقیقات از اونجایی که در خود ارضایی ارضا کامل جنسی انجام نمی شه و از اونجایی که به روش نادرست این ارضا انچام میشه مضرات جسمانی زیادی را به همراه داره که اولین اثرش روی اعصاب فرد و از جمله اعصاب بینایی هست.به صورت اماری هم این قضیه اثبات شده است

[بصیر]

من تا بحال هر جا در مورد خود ارضايي خوندم اون رو تقبيح کرده بودن اعم از شرقي و غربي

البته اين چيزايي هم که شما مدعي اون شديد رو  شنيدم که مثلا يک چيز طبيعي هست  اينا
که خلاف اين حرف هم زياد شنيدم و مخالف زياد داره

حالا بر فرضم که صحيح  بشه يعني اين کار عادي باشه نزد عموم دليل نميشه که مضر نباشه .خب خيلي چيزا نزد عموم عادي و شايد عرفا
طبيعي هم محصوب بشه اما مضر هم هست .مصداقش فراوانه خودتون بيشتر اطلاع دارين

اما گذشته از اين عقلا من قبلا بيان داشتم اين کار مضر است
دلیلم رو مجددا بیان میکنم:
بر فرض که این کار فی نفسه مضر نباشد (اگرچه با تجربه ای که من از گوشه و کنار داشتم مضر هم هست )
وقتی به نفر این کارو میکنه به شهادت هر عاقلی کاملا ارضاء نخواهد شد..
و تحریک هم صورت خواهد پذیرفت
با وجود قوه تحریک شده و عدم ارضا انسان باز هم تمایل به این کار می کند
ولی با هم ارضاء صورت نمی پذیرد لکن قوه هنوز خاموش نشده
همینطور ....

با این حساب از جهت طبیعی با تکرار زیاد:
هم نیروی انسان کم خواهد شد ...(این دیگه ثابت هست که برای ایجاد منی نیاز به انفعال و نیروزی زیادی در بدن هست)
نیاز ی که با تحریک  تشدید شده کماکان بی جواب مونده..(این عدم جواب در مقابل نیاز تشدید شده چیزی جز ناراحتی و سختی  در پی ندارد)
احساس عدم توانایی در ارضاء جنسی هم باعث ترس و ناامیدی  خواهد شد
بعلاوه به شهادت متخصصین استمرار این کار باعث (انزال زودرس ) در مردان می شود که همین بالاترین ناامید و افسردگی برا جوانان هست که قادر بر یک رابطه نرمال با همسر
فعلی یا آینده خود نباشد ...


اونم که میگن این کار باعث ضعف چشم می شود به نظر من مربوطه به همون ضعف قوا ..
وقتی انسان مجبوره زیاد این کارو بکنه به خاطر  عادت و نیازی و عدم ارضاء مطمئنا نیروی زیادی ازش خارج خواهد شد بخلاف کسیکه بصورت طبیعی ارضا شود که در اینصورت
چون ارضاء کامل صورت پذیرفته اتش شهوت خاموش خواهد شد و تا مدتی هم این نیاز  و تحریک فروکش خواهد کرد

[ali yazd]

قبل از اینکه بخواهیم بحث کنیم باید یک نکته را مشخص کنیم که از دیدگاه علم به این مسئله نگاه می کنیم یا از دیدگاه باور ها  نگاه من به این مسئله یک نگاه علمی است برای همین لازم توضیحاتی را بدم ارضاء غریزه جنسی دو بعد دارد یکی روانی عاطفی ویکی جسمی در اینکه انسان از طریق یک رابطه جنسی با جنس مخالف ارضاء بشه قطعا لذت بیشتری خواهد برد شکی وجود ندارد چون در اونجا کلیه حواس انسان چه از نظر شنوایی بینایی لامسه بویایی و چشایی درگیر هست ولذت می بره خوب شما در خود ارضایی این حواس را کمتر درگیر می کنید ولی کمتر  لذت بردن دلیل بر مضر بودن نیست چون ممکن از مناظر در شمال به مراتب لذت بیشتری ببری تا در مناطق دیگر ولی این دلیل نمی شود که ان مناطق برای شما ضرر داشته باشند نکته مهم دیگر اینکه در عمل جنسی با شریک جنسی شما به مراتب انرژی بیشتری از دست می دهید ضربان قلب افزایش پیدا می کند فشار خون بالا می رود و بعد از این که سکس تمام می شود بدن نیاز مفرط به استراحت و خوابیدن دارد برای همین هم هست که توصیه می شود روز بعد از سکس استراحت کنید و ترجیحا روز کاری نباشد در ضمن شما ببینید متاهل ها بیشتر  خودشان را از نظر بدنی وتغذیه تقویت می کنند یا مجردها .اما نکته ای که دوستان اشاره می کنند یکی دو سایت به تحقیقاتی اشاره کرده کسانیکه کار علمی انجام می دهند می دونند هر سایتی علمی نیست مثل هر مجله یا روزنامه ای که مطالبی را درج کند ولی اون مجله حتما علمی نخواهد بود مثلا روزنامه ایران جام جم یا مجلات خانواده که زیاد هم هستند و مجلات علمی مجوزهای خاص خودشون را می گیرند و عنوان علمی پژوهشی بر روی اونها حتما نوشته می شود .باز هم تکرار می کنم هیچ تحقیق علمی دال بر مضر بودن خود ارضایی چه از نظر جسمی و چه از نظر روانی وجود ندارد فقط وقتی شما احساس گناه را از طریق یکسری باورها به فرد می دهید مطمئنا اون بعد از این کار احساس گناه خواهد کرد که این هم در ارتباط با هر پدیده ای رخ می دهد شما در یک فرهنگی می گویید گوشت خوک حرام هست و اگر کسی بخورد حتما احساس گناه می کند و در فرهنگ دیگری اعتقاد دارند گوشت خوک لذیذ ترین غذاست و وقتی می خورند نه تنها احساس گناه نمی کنند بلکه احساس لذت هم می کنند این یک مسئله پذیرفته شده  ایست که احساس گناه را اصولا فرهنگ جامعه تربیت و محیط به افراد می دهد بیشتر از این صحبت نمی کنم و برای همین مهم ترین ودرسترین رفرنس یا منبع را خدمتتون معرفع می کنم :کتاب خلاصه روانپزشکی کاپلان و سادوک ترجمه دکتر رفیعی (صفحه 241،چاپ اول 1382انتشارات ارجمند،جلد دوم ).در ضمن بنده اطلاعی از قوانین انجمن ندارم اگر بحث ارتباطی به تاپیک ندارد می تونیم در جای دیگری بحث را ادامه دهیم

[بصیر]

البته من با دلیل و منهای باورها این کار رو تخطئه کردم
و اصلا مربوط به کمتر با بیشتر لذت بردن نیست
مسئله روی ارضا نشدن هست که این ارضا نشدن باعث یک حالت ملال روحی و همچنین ضعف
و در مقابل به خاطر عدم ارضا و دسترسی آسان به این کار باعث تمایل تکرار این کار می شود که نتیجتا ضعف جسمی در پی دارد..

[ali yazd]

انتظار می رفت اول کتاب را مطالعه می کردید بعد بلافاصله نظر می دادید در مسائل علمی ما  که از جیبمون نمی تونیم مطلب در بیاریم حرفهامون باید مستند به کارهای تحقیقاتی و علمی باشه .در ضمن باید خدمتتون عرض کنم اونهایی که تازه ازدواج می کنند خیلی خیلی راحتر دسترسی به سکس دارند بدون هیچ مزاحمی برای همینه که متاها ها بعد از ازدواج یک هفته از خونه بیرون نمی رند پس اگه اینجوری باشه فکر کنم همه متاهلین باید کوروشل باشند وپشتشون خمیده شده باشه نای راه رفتن هم نداشته باشند .

[بصیر]

نمی دونم چرا ما باید فهممون رو محصور وبسته به نظرات تجربی غربی ها بکنیم
به هر حال منم از جیبم حرف در نیاوردم اولا تجربه ثابت کرده
ثانیا کاملا علمی هم گفتم
کی میگه با استمنا ارضا کامل صورت میگیره؟
کی میگه وقتی تحریک در انسان باشه انسان فراغت بال و اندیشه داره؟
کی میگه دفع منی نیاز به نیروی فراوان نداره/؟

.در ضمن باید خدمتتون عرض کنم اونهایی که تازه ازدواج می کنند خیلی خیلی راحتر دسترسی به سکس دارند بدون هیچ مزاحمی برای همینه که متاها ها بعد از ازدواج یک هفته از خونه بیرون نمی رند پس اگه اینجوری باشه فکر کنم همه متاهلین باید کوروشل باشند وپشتشون خمیده شده باشه نای راه رفتن هم نداشته باشند .

کسی که معتاد استمنا میشه گاهی روزی چند بار اینکارو میکنه و بازهم ارضا نمیشه و هنوز اتش شهوش فروکش نمی کنه
اما کسی از راه طبیعی ارضا میشه  مادامی که ارضا شده دیگه سراغ اون کار نمیره
نتیجه این که کسی که استمنا میکنه به مراتب بیشتر به سراغ این کار میره تا کسی که از راه طبیعی ارضا بشه بعلاون اون فشار روانی

[Ali Reza]

با عرض سلام خدمت همه دوستان
بهتر است اصلا از یک دید دیگر به این مساله نگاه کنیم. چون اگر بخواهیم از دید مذهبی به مساله نگاه کنیم، مدام باید به ما برچسب تعصب و باور های پذیرفته شده ای که دیگر نمی توان برای تغییر آنها کاری کرد، بزنند. و اگر هم بخواهیم از دید علمی به مساله نگاه کنیم، باز هم برچسب عدم موثق بودن رفرنس و کج فهمی بزنند. نمی دانم چرا باید کسانی پیدا بشوند که یک سری راهکارها و یا بهتر است بگویم اعتقادات یک روانشناسی که در جامعه غربی  زندگی می کند و معلوم نیست که چقدر با جوامع دینی آشنایی دارد، بدون هیچ دلیل و مدرکی در جوامع اسلامی و دینی میخواهند پیاده کنند و از آنها با به اصطلاح روشنفکری، نتیجه گیری و دفاع  کنند و برای توجیه و راحتی خود، به راحتی دین داری و باورهای دینی انسانها را زیر سوال ببرند و می خواهند مشکلشان را با دین، با ترویج بی دینی و زیر پا گذاشتن اعتقادات افراد حل کنند.
 
به نظر شما آیا روانشناسانی مانند کاپلان و سادوک که معتقدند:
"رفتار جنسی حتی در برخی شرایط که مورد قبول دیگران نیست می تواند طبیعی باشد از جمله اگر :
1) روابط جنسی فرد تنها محدود به همسر خود نباشد .
2) روشهای تحریک جنسی به اعضای جنسی اولیه منحصر نباشد
3) رفتار جنسی به اوج لذت متقابل رضایت بخش منجر نگردد.
در چنان شرایطی باز هم رفتارجنسی طبیعی و نرمال است ...........!!!!!!!!!!!!!!!"

آیا حرف درستی است؟

 اتفاقا همین کاپلان و سادوک معیارهای رفتاری جنسی غیر طبیعی را چنین تبیین می کنند :
"در شرایط فوق و معیارهای محدود بالا 1) اگر رفتارها وسواس گونه باشد و یا 2)انحصاری مخرب یا همراه با اضطراب و احساس گناه شدید باشد می توان آنها را انحراف نامید."

در این صورت من نمیدانم که چطور باز به این  نتیجه می رسیدیم که خود ارضایی حتی یک انحراف هم نیست؟؟؟؟؟

كساني كه زيانهاي آن را دست كم گرفته‌اند، حتماً توجه به مسئله «اعتياد» به آن، و ساير اوضاع و احوال خاص اين مسئله ننموده‌اند. این آقايان از يك نكته اساسي در اين مسئله غفلت دارند كه  به شهادت «مشاهدات فراوان» و «اعتراف صريح بسياري از مبتلايان» اين عمل، اعتيادآور است، اعتيادي شديد و مرگبار كه افراد را به دنبال خود مي‌كشاند و به اين آساني دست بردار نيست.   ممكن است يك مرتبه استعمال فلان مادة مخدر ضرر زيادي نداشته باشد، ولي بايد توجه داشت خطر اعتياد در پيش است، اعتیادي كه همه چيز انسان ممكن است در آن دفن شود اتفاقاً در ميان مبتلایان،  بسيارند كساني كه مي‌گويند هرگز به زيان اين عادت شوم هم آشنا نبوديم و از ضررهاي آن آگاهي نداشتيم. بنابراين، مسئله تلقين هم در اينجا منتفي است.وگرنه چگونه مي‌توان اين حقيقت حسي را انكار كرد كه بسياري از جوانان آلوده تا سرحد مرگ و جنون و ناتواني مطلق و فلج و از دست دادن همه چيز خود پيش مي‌روند، مگر مشاهدات حسي را مي‌توان منكر شد؟!   من نه کاری به دین و باورهای دینی دارم و نه کاری به نظریات به اصطلاح علمی و روانشناسی. من از دید تجربه به این مساله نگاه میکنم و حرفهای کسانی را که به این مریضی و یا به قول علم گرایان، سلامت روانی دچار بوده اند را مستقیما نقل میکنم و نتیجه گیری از آن را به عهده انسانهای با وجدان و با عقل  میگذارم.

جوانی دردمندانه اینچنین می نویسد:
" مي‌خواهم خون گريه كنم امّا قطره اشكي مژگان مرا مرطوب نمي‌كند؟ مي‌خواهم فرياد بكشم اما آه هم از سينه بر نمي‌خيزد. مي‌خواهم بينديشم اما به چه چيز؟ به كدام بدبختي و نافرجامي؟ مگر مغز انديشمندي هم در برابر اين ناملايمات برجا مي‌ماند؟ بيچاره و تنها، ويلان و سرگردان، هراسان و بيمناك از آنچه هستم و خواهم بود، متنفر از همه كس و همه چيز و از اين محيط آلوده و ننگين!   21 ساله هستم، ده سال تمام از حساسترين ايام عمرم را «تنهاي تنها» گذراندم، ناملايمات زندگي و رنگهاي زننده چهره اجتماع مرا فوق العاده رنج مي‌دهد...   نفهميدم چه شد چند سال قبل كه هنگام مطالعه كتابي بي‌اراده بيك عادت شوم جنسي آشنا شدم، آن موقع گذشت و كسي به من نگفت كه جواني چه دوران حساس و خطرناكي است؟ اندامهاي برهنه زنان و دختراني كه در آتش شهوت و هوس مي‌سوختند به هيجان دروني من دامن مي‌زد.   بلي من عادت كردم و اكنون مريض جسمي هستم و روح نيز بيمار شده است، دارم به ورطه جنون پا مي‌گذارم، آن قدر ناراحتم كه در انديشه نمي‌گنجد...   مرا از طول دادن نامه ببخشيد اين ناله‌ها و استغاثه‌ها از من نيست كه به گوش شما مي‌رسد. مي‌دانم بسياري از جوانان مثل من بيچاره‌اند. ناگفته نماند در اوان جواني در سنين 16 يا 17 سالگي بود كه دو مرتبه به خودكشي دست زده‌ام. اما اجازه مردن به ما بيچاره‌ها نمي‌دهند! اكنون خيلي ضعيف شده‌ام و مدت كوتاهي است كه با كمال معذرت بي‌اراده از من قطرات... دفع مي‌گردد! ... اكنون در ميان طوفان مرگباري به اين سو و آن سو مي‌روم، شايد هم يك سويش نابودي باشد!...   استدعا دارم مرا نجات دهيد. "

دیگری مینویسد:
" نمى‏دونم بنويسم يا نه؟ حتى نمى‏دونم چطورى بنويسم. مى‏دونى من هيچ وقت و با هيچ كس درددل نكردم. هيچ وقت نتونستم دردم رو به زبون بيارم؛ چون به جز خدا هيچ كسو محرم نمى‏دونم حتى به شمايى كه دارى نامه منومى‏خونى هم اعتماد ندارم؛ البته‏مى‏بخشى اين طبيعت زندگى منه من هم مبتلا به خودارضايى هستم. الان چندين ساله.مى‏دونيد وقتى‏فهميدم مبتلا به چه گناهى هستم كه ديگه خيلى دير بود و تا خرخره فرو رفته بودم. همه اون راه‏هايى كه پيشنهاد كرديد، در دوره‏هاى مختلف امتحان كردم. بعضى روش‏ها خيلى خوب جواب دادند اما افسوس كه همشون موقتى بودند. من خيلى‏خوب‏مى‏دونم ريشه گناه يا بهتر بگم بيمارى من از كجاست؛ اما هيچ راه حلى براى رفع اين مشكلات سراغ ندارم؛ به جز معجزه و نظر و خواست خاص الهى كه البته اينو هم مى‏دونم كه «گوهر پاك ببايد كه شود قابل فيض و رنه هر سنگ و گلى لؤلؤ و مرجان نشود». فكر مى‏كنم تنها راه و عملى‏ترين راه ترك خودارضايى، ازدواج است و اينو هم بگم كه ازدواج ساده نيست. ازدواج، شروع و بناى يك زندگى مشتركه. يك زندگى كه توش سعادت و شقاوت يك نفر ديگه به سرنوشت تو وابسته است. من نمى‏تونم بپذيرم با كسى ازدواج كنم و تمام مدت بهش دروغ بگم و براش فيلم بازى كنم. اين حق اونه كه از يك همسر سالم لذت ببره مگه نه؟ پس چرا بايد صرفاً به خاطر خودخواهى خودم پا تو زندگى‏اى بذارم كه مى‏دونم اساس محكمى نداره و هر لحظه عواقب گناه يا بيمارى گناه گذشته ام، ممكنه اونو از هم بپاشه. چرا بايد يك نفر ديگه رو به خاطر خودخواهى خودم و صرفاً براى اين كه خودم راحت بشم، اسير بدبختى كنم به جايى رسيدم كه تنها به دو راه حل فكر مى‏كنم؛ معجزه يا مرگ. راستشو بخواهى به دومى خيلى فكر كردم؛ چون لياقت اولى رو كه ندارم و دومى، مؤثرترين و سريع‏ترين راه حله. پس پيش به سوى مرگ! مرگى كه هزار بار بهتر از زندگى با ذلته. زندگى‏اى كه سراسرشو نجاست گرفته. نجاستى كه خودم، خانواده ام، دوستام، اجتماعم و خيلى‏هاى ديگه مقصرن؛ چون نبايد اجازه مى‏دادند به اين جا مى‏رسيدم. منم مى‏دونم اميد يعنى چه و حتى مى‏دونم چه طعمى داره. مى‏دونم توكل يعنى چه. مى‏دونم اراده يعنى چه. مى‏دونم لطف خدا يعنى چه. مى‏دونم نظر رحمت يعنى چه. به يگانگى و پاكيش سوگند كه مزه همشونو چشيدم. هميشه كمكم كرده، ولى من لياقت توبه نداشتم. يادم نمى ياد چيزى ازش خواسته باشم و بهم نداده باشه. داده اونم به بهترين شكل. به صورتى كه حتى فكرشو هم نمى كردم. اما نمى تونم، به خدا قسم نمى‏تونم. حتى يك بار نشده با جنابت سر كلاس حاضر بشم. چون براى تحصيل هميشه تقدس قائل بودم. مى‏دونى حداكثر زمان از لحظه‏اى كه وسوسه مى‏شم تا لحظه‏اى كه غسل مى‏كنم، شايد به نيم ساعت هم نمى رسه. مى‏دونم بده. از عاقبتش مى‏ترسم؛ ولى اينها همش لحظه‏اى‏اند. مى‏دونى اعتياد اين حالو داره كه هر بار دچار مى‏شى دفعه بعد سريع‏تر به طرفش مى‏رى و اين مدام تكرار ميشه. مى‏دونى حتى به معصومين متوسل شدم. خيلى هم كمكم كردند، ولى باز روز از نو روزى از نو. گفتم: اين فقط به خاطر يه چيزه. مشكل من جنبه روحى و عاطفى داره. جنبه روانى داره؛ نه اين كه بگى ديوونه ام؛ نه من مى‏فهم چى مى‏گم خدا استعدادى بهم داده كه به كمك اون سال‏ها شاگرد اول بودم. دست به هر كارى بزنم، حتى اگه تو اون كار، تازه كار باشم، در كوتاه مدت به موفقيتى دست پيدا مى‏كنم كه باعث تعجب و يا حتى حسادت اطرافيانم مى‏شه. مى‏دونى وقتى‏حس مى‏كنم سايرين به من حسادت مى‏كنن بيشتر عصبى مى‏شم. چون مى‏دونم خودم از بعد معنوى چه موجود كثيفى هستم و اونا فقط ظاهرو مى‏بينن. حتى همين حالا كه چندين ساله آلوده ام از ميزان اين موفقيت‏ها كه به نظر من و حتماً با خواست خدا صورت گرفته، كم نشده. حتى الان كه سال آخر دانشگاه هستم، شاگرد اول ورودى‏هاى خودم هستم و اين بيشتر منو نگران مى‏كنه. مى‏دونى فكر مى‏كنم اين همه كمك، فقط به خاطر يه چيزه و اون اين كه اون منو به خودم رها كرده،خواد به جايى برسم - شايدم رسيدم- كه ديگه نقطه برگشتى نباشه. از نظر من اين دروغه كه مى‏گن هميشه فرصت بازگشت هست. تو زندگى آدما لحظاتى هست كه واقعاً پايان خطه و من الان در پايان خطم. من براى هميشه نابود شدم. ديگه نمى تونم اين وضعو ادامه بدم. از خودم بدم مياد. از همه كس و همه چيز متنفرم؛ البته مى‏دونم كه اين حالت هم از عواقب گناهه. از ازدواج گفتم كه تنها راه حل ممكنه. اما من هيچ جور شرايط ازدواج ندارم. هم به لحاظ مالى هم به خاطر مواردى كه پيش‏تر گفتم و عقيده‏اى كه در اين خصوص دارم. نمى‏تونم بدبختى يكى ديگه رو به چشم ببينم. تازه اگه كسى‏پيدا بشه كه نمى شه و اين حماقتو بكنه و با من ازدواج بكنه. نمى‏تونم از مسئله مهم‏ترى بگذرم. اونم تولد فرزند ناقص الخلقه است كه واقعاً يكى از كابوس‏هاى من شده. اون طفل معصوم چه گناهى كرده كه به خاطر شهوت رانى‏هاى‏من بايد يك عمر بدبختى بكشه بدون اين كه بفهمه ريشه ماجرا كجاست. درد زياده. خودارضايى بد درديه. مى‏دونى‏هميشه به خدا اينو مى گم كه از من كه گذشت و اين توفيقو پيدا نكردم كه پاك باشم، اما نذار حتى يك نفر هم بهش آلوده بشه. حتى يك نفر. من مزه تلخ دردشو چشيدم و البته از عواقب بعدش بيشتر مى‏ترسم و نمى‏خوام ديگه هيچكى‏گرفتارش باشه. نه پسرى كه فردا مى‏خواد پدر باشه و تكيه گاه يك همسر و نه دخترى كه فردا مى‏خواد مادر بشه و عهده دار تربيت يك نسل. عليرغم علاقه زيادى كه به بچه دار شدن دارم، اجازه نمى دم از من نسلى به وجود بياد. خدا هم خوب كيفرى برام در نظر گرفته. دنيا دار مكافاته، مگه نه؟ اگه بد بكنى، بايد بد ببينى و اين قانون استثنا نداره و نمى‏شناسه.
سر تو درد آوردم. البته نمى دونم شايد تو هم خنديدى. گفتم من هيچ كسو غير خدا شايسته درددل نمى‏بينم. نمى‏دونم چرا امشب اينارو نوشتم. فكر نكنى ازت توقع كمك دارم؛ چون خوب مى‏دونم جز خدا هيچ كس نمى تونه كمكم كنه و من هم جز از اون كمك نمى خوام و صبر مى‏كنم تا روزى كه كمك كنه يا با آتيش ابدى پاكم كنه. فقط دوست دارم اون پاكى مطلق يه حرفمو بشنوه و البته اگه منو قابل بدونه و گوش به حرف‏هاى بى‏اهميتم بكنه. اونم اين كه خواستم پاك باشم و خودش بهتر ديد كه به هر درى زدم، كه پاك باشم و بشم اما نشد. نمى‏دونم شايد تو تقدير من جز كثافت و حسرت پاكى ننوشتن. ولى بيشتر از اين طاقت ندارم. در خاتمه (اگه به اين جا رسيدى) ازت يك چيز مى‏خوام و اونم اين كه پسرها و دخترها رو قبل از اين كه دچار بشن هشيار كنيد؛ كه من مى‏دونم كه اگه دچار شدن، فرجامى به جز چشم بستن به تمام آرزوهاى‏قشنگشون و منتظر عزرائيل نشستن يا به استقبالش رفتن ندارن. خلاصى از اين كثافت، كار عملى نيست؛ فقط ضربه‏هاى شلاق آتش بايد اين كثافت رو از بين ببره. "


و اما جمله آخر من :
" کسی که سازمان فکریش اسلامی نیست، مفسد خواهد شد و اگر با این حال خود را مَصلح پنداشت، مفسد بی غرض خواهد بود."

[ali yazd]

من ابتدا از آقا علیرضا سوال دارم شما  ابتدا گفتید که بیاییم از زاویه دیگری به مسئله نگاه کنیم می تونید به من بگید از کدوم زاویه نگاه کردید چون بین جمله اول وآخر شما یک پارادکس محظ وجود دارد.بعد هم می شود  بگویید اون سه جمله ای که از کاپلان نقل کردید مربوط به کدوم کتاب و از کجا آوردید .در ضمن فکر می کنم شما خوب پستهای من را نخوندید تو پست اولم گفته بودم در شرایط خاص خود ارضایی اختلال به حساب می آید که شما هم از کاپلان به درستی نقل کردید ولی این دلیل نمی شه چون این مسئله در ارتباط با هر عمل وسواسی صدق می کنه مثل زیاد دست شستن یا زیاد حمام کردن .در پایان می فرمایید این داستانهایی که گفتید از کجا اوردید اگر از کتاب جوانان چراست که تکلیف کار مشخص است اگر هم از  جای دیگریست لطفا منبع علمی آن را ذکر کنید.
اما حیسن اقا شما ابتدا می گید که من هر جایی خوندم چه شرقی چه غربی خود ارضایی را تقبیح کردند بعد که معلوم می شه  علم پزشکی اون را رد می کنه  می گید چرا ما باید به تحقیقات غربی ها استناد کنیم .پیامبر بزرگ اسلام می فرمایند علم را حتی اگر در چین هم هست بدست آورید ما که نمی فهمیم چرا یک عده ای در جامعه ما سنگ اسلام رابیشتر از خود حضرت به سینه می زنند .اما در ارتباط با اعتیاد ،خود عمل جنسی هم می تواند تبدیل به اعتیاد شود همان طوری که شاه اسماعیل اول یک زنباره تمام عیار بود وحرم سرا های او معروف بودند اصولا علت رفتارهای اعتیادی چیز دیگریست برای همین ممکن یکی اعتیاد به تریاک داشته باشه یکی سکس یکی هم همین پدیده اینترنت ویکی هم حتی به کار .درضمن اگر شما غرب را زیر سوال می برید لطفا از هیچ چیز ان استفاده نکنید والان هم کامپیوتر را خاموش کنید وبروید تعدادی کفتر بخرید ومثل صد سال پیش ارتباط برقرار کنید تازه علم پزشکی هیچ ارتباطی به باورها ندارد ومطمئنا آنها خیلی دلشان بیشتر به حال سلامتی افراد جامعه شون می سوزه کار های علمی وپیشرفتشون در زمینه پزشکی این را نشون می ده
و در خاتمه هم باید خدمتتون عرض کنم که بحث کردنمان هیچ فایدهای ندارد چون زبان مشترکی نداریم من از علم بحث می کنم وشما نه تنها فرسنگها با ان فاصله دارید بلکه بیگانه هم هستید واصلا آن را قبول ندارید البته بنده با زبان شما آشنا هستم از دوران کودکی داخل خانه ومدرسه وبعد هم جاهای دیگر  از این بحث ها می شده وبه ان هم اعتقاد داشتم .برای همین بهتر هست بحث را خاتمه دهیم و اجازه دهیم کسانیکه تعقل تفکر و تامل در مسائل را دارند خود قضاوت کنند یا حداقل به متخصصین علم پزشکی و روانپزشکی مراجعه کرده واز انها نظر خواهی کنند

[rahgozar]

ببینید دوستانی هم که اینجا این عمل را تقبیح کردند ،علاوه بر تجربه و اسلام به منابع غربی هم استناد کردند.اون سایتی هم که در این زمینه بحث کرده بود(سایت ایران -ایران) با ذکر منبع و نویسندگان غربی این حرف را زده بود که اگر لازم باشه من به این سایت دوباره مراجعه می کنم تا اسم و منبع اصلی نویسندگان این مقاله را پیدا کنم که این شبهه برای شما ایجاد نشه که این حرفها بدون منبع و پایه  علمی روز است

[rahgozar]

خب یکی از پزشکانی که بهش اشاره شده دکتر رابرت شولر هست که به یکی از جملات این دکتر اشاره می کنم که می گه:
 ((دکتر رابرت شروکلر یکی از محقیقن بزرگ و اساتید دانشگاه برلین در تازه ترین تحقیقات خود در مورد خودارضایی در 27 سپتامبر 2006 رسما اعلام کرد اگر فردی قصد خودکشی دارداعتیاد خوداراضی می تواند در درازمدت باعث کاهش رشد تک تک سلولهای بنیادی در انسان شود .))