مشکل روحی پیدا کردم!

[amir]

سلام به همه عزیزان و با تشکر از اینکه کار مردم رو راه میدازید

من امیر هستم 18/19 سال هم سن دارم . یه مشکل روحی جدیدا احساس میکنم دارم که البته قبلا هم بود اما تشدید شده یه جوری که بعضی اوقات از کار و زندگی میندازه من رو

من یه احساسی پیدا کردم که همش از این ترس دارم که "نکنه یکی از کسایی که دوستش دارم از دنیا بره!" خییلی عجیبه نه؟ خییلی وقتا از این موضوع میترسم که نکنه یکی از عزیزان و نزدیکان رو از دست بدم ! این موضوع خیییلی اذیتم میکنه . یه طوری شدم که هیچی زیاد باعث خوشحالی و شادی من نمیشه چون همش این فکر میاد به ذهنم که "اینم از بین میره" یعنی چجوری بگم! همش تا چیزی یا کسی رو میبینم به از بین رفتن و از دنیا رفتنش فکر میکنم و این باعث شده نتونم از زندگیم لذت ببرم

امکان این که برم روانپزشک هم وجود نداشت و نداره و خیلی از شما ممنون میشم اگه کمکی به من کنید تا بتونم هرچقدر هم که شده این مشکلم رو حل کنم    با تشکر

[محمد]

سلام امیر جان

خیلی ممنونم که ما رو امین خودت دونستی و مشکلت رو مطرح کردی

ببین اینگونه موارد موقعی پیش میاد که شما یک بک گراند ناراحت کننده ای رو در خاطرات خودت داری

قبول کن که مرگ حقه. تمام آدمهای روی این کره زمین از این دنیا میرن و ما نمیتونیم جلوشونو بگیریم

همه آدمها عزیزانشون رو از دست میدن

اما اگر بتونی بر اساس این تاپیک مشکلاتت رو شرح بدی بیشتر میتونم کمکت کنیم
http://www.ofc.ir/forum/index.php?topic=17.0

[amir]

سلام . البته من باید از شما ممنون باشم که مارو کمک میکنید

طبق اون تاپیکی که آدرسش رو دادین مشکلم رو مطرح میکنم :

من به یه مشکل روحی دچار شدم که همش در مورد هر کسی یا هرچیزی احساس ناخودآگاهی به ذهنم میاد که : اینم از بین میره! یعنی به فنا و نابودی موجودات و چیزهای دور و برم فکر میکنم ناخواسته! همش از این نابودی ترس دارم و میترسم نکنه که مثلا فلانی که خییلی دوستش دارم از دنیا بره! و با اینکه اصلا دوست ندارم اما میشینم یه ساعت به نابودی اون کس یا چیز فکر میکنم . این مشکل باعث شده نتونم از هیچی تو زندگی لذت ببرم چون همش به نابودیش فکر میکنم و اینکه هیچیییی نمیمونه و این خیییلی داره اذیت میکنه من رو و من رو از زندگی نرمال و طبیعی واقعا انداخته یه طوری شدم  که  از خییلی موضوع هایی که دیگران و دوستامن لذت میبرن , لذت نمیبرم .

از  چند سال پیش این احساس رو دارم میشه گفت از اوایل دوران دبیرستان(15 سالگی) این حس شروع شد
تو زندگیم هم گفتم چه تاثیرات بدی داشته تا الان
فکر نمیکنم این حس و مشکلم تو اطرافیان تاثیر چندانی گذاشته باشه چون اصلا با کسی مطرحش نکردم . کلا من یه رفتار بیرونی دارم! که با اطرافیان و ... هست و یه رفتار داخلی دارم که با خودمه! میتونم بگم مشکل من با خودمه !!
این مشکل اصلا نمیذاره من زندگی ساده و طبیعی داشته باشم! همش یه ترسی تو ذهنمه ول هم نمیکنه
اگه این مشکل رو نداشتم حداقلش این بود که زندگی طبیعیم رو داشتم!
خییلی تلاش کردم که این مشکل رو یه جوری رفعش کنم ! با بیخیالی و بی اعتنایی به این مشکل , با حرف زدن با خدا و توکل به خدا و ... اما باید بگم همشون به طور مقطعی موثر بودن اما بازم مشکله برگشت به روز اولش

عللش رو نمیدونم واقعا ! نمیدونم!!
این مشکلم نه یه وقتی خیییلی زیاد میشه نه یه موقعی خییلی کم! همیشه به صورت متوسط و مزمن در وجودم هست
اگه یه روزی این مشکلم از بین بره نشونش این هست که یه اعصاب نسبتا آروم دارم و دیگه از این جور فکرای آزار دهنده ندارم

البته من 100% اعتقاد دارم به این که مرگ حقه و همه موجودات بلاخره روزی از این دنیا میریم و به اصطلاح به دنیای دیگه هم اعتقاد دارم به خدا هم اعتقاد دارم .  تو اعتقاداتم نه افراطی هستم نه خییلی تفریط ! مثل خییلی ها اعتقاد دارم که خدایی هست و ما رو آفریده و بلاخره از این دنیا میریم .

واقعا خییلی ممنونم از اینکه پست ها رو به دقت میخونید و مشکلات مردم رو حل میکنید

[Siamak]

دوست عزيز

گرچه توصيه اكيد ما اين هست كه حتما به روان پزشك مراجعه كنيد. ولي نهايت سعيمان رو خواهيم كرد كه به شما كمك كنيم.

يك سوال داشتم:

اولين باري كه به ياد داريد همچين فكري به سواغ شما آمد دقيقا چه موقعي بود؟ (البته در نظر داشته باشيد كه اين يك سوال هدف دار است. پس لطفا دقيق فكر كنيد و پاسخ دهيد)

[amir]

سلام

والله اولین باری که این فکر به سراغم اومد دقیق یادم نیس . فکر کنم از وقتی شروع شد که یکی از اعضای فامیل مریض شده بود(مریضی ساده) و چون من به اون آشنامون خیلی علاقه دارم همش میترسیدم نکنه یه مریضی خطرناک باشه و ...  که بعدش خدارو شکر معلوم شد چیز خاصی نبوده. واقعا مطمئن نیستم اما فکر کنم جرقه های این فکر از این موقع یا موارد مشابه زده شد

[محمد]

امیر جان تو این مدت عزیزی داشتی که بخواد اذیتت کنه؟


یا در خانواده شما بیماری ارثی هست که ازش ترس داشته باشن خودت و خانوادت؟

[amir]

کسی که بخواد اذیت کنه نداشتم و زیاد  هم به کارهای منفی و نادرست افراد در برابر من فکر نمیکنم! یعنی زیاد اهمیتی برا حرف و کارای کسی که میخواد اذیت کنه قائل نیستم برای همین زود رنج نیستم  . بیماری ارثی هم خوشبختانه نداشتیم تو خونواده یا اگه بوده من نمیدونم . اما مشکل من یجوریه که اصلا نگران خودم نیستم!!!! یه ثانیه هم به این که "وای اگه من از دنیا برم چی میشه!!!!" فکر نکردم . یه دلواپسی بیش از اندازه برای بقیه دارم! 

[محمد]

در مورد خانواده چی؟

کسی بوده که از دست رفته باشه و برات خیلی مهم بوده باشه؟

ناراحتش شده باشی؟ غضه دارش شده باشی؟ بهش فکر کنی؟

[amir]

بله بوده ,  و از این ترس دارم که کسای دیگه ای که برام مهم هستن از دنیا برن!   آهان یه چیزی هم میخوام بگم یادم رفته بود! امیدوارم حرفم رو باور کنید چون واقعی واقعی هست! و تجربه خود من :

من وقتی 11 سالم بود و پدربزرگم فوت کرد , 3 روز قبلش خوابی دیده بودم که کلیات خواب نشونه یه اتفاق بد بود . اون دو روز جدی نگرفتم اما بعدش ... . حالا از این موضوع گذشتم و حمل بر اتفاق دونستم .  که باور کنید 3 یا چهار بار قبل از فوت یکی از نزدیکان یکی دو سه روز قبلش فکر اون عزیزان کاملا ناخودآگاه به ذهنم میاد! نمیدونم اسمش رو میشه گذاشت اتفاقات ما فوق طبیعی ؟

بعد از این چهار پنج باری که این اتفاق برام افتاد وقتی فکر کسی ناخودآگاه به ذهنم میاد یا تو خواب کسی رو میبینم میترسم که نکنه اینم به واقعیت تبدیل بشه!!! این موضوع رو یادم رفته بود بگم و فکر کنم علت بزرگی تو مشکل من بوده باشه . خیلی خوشحال میشم نظرتونو بدونم

[Siamak]

خوب

دوست عزيز
اين اتفاقي كه ميگيد اصلا عجيب نيست و اسمش هست "دجاوو" (De-ja-ve-ouu) و معنيش اين هست كه شما گاهي اوقات صحنه ها و يا اتفاقات و يا حالاتي رو در زندگي طبيعي ميبينيد كه اطمينان داريد  قبلا اونها رو ديديد.
اين مساله خارج از علل و عواملش ( كه دو علت عمده داره و بعدا در موردش صحبت ميكنيم ) يه مسالهاي هست كه برخي افراد با اون روبرو هستند. خود من هم دجاوو برام اينقدر عادي و روزانه هست كه ... و معمولا چندين بار در هفته اين اتفاق برام ميفته.

منتها علت اصلي كه باعث ميشه دجاوو براي شما يه اتفاق ناراحت كننده باشه ديد شما نسبت به زندگي خود و اطرافيانتون هست. زندگي در اين دنياي به ظاهر فيزيكي دچار نقص هاي طبيعي و خاصي هست كه اگر درست به اونها نگاه كنيد به حقيقت نزديك ميشيد و اگر به شكل غير عمقي و با تضاد نگاه كنيد دچار سردرگمي و يا ناراحتي ميشيد.

توضيح اين موضوعات در اين مطلب كوتاه نميگنجه. اگر تمايل داشتيد يك قرار آنلاين بگذاريد تا توضيح كامل تري براي شما بدم. شايد براي شما مفيد واقع بشه.

[amir]

بله حرفتون درسته . بعضی وقتا آدم اتفاقاتی تو زندگیش روبرو میشه که فکر میکنه که قبلا اونا رو دیده . حرفتون کاملا درسته و برای منم زیاد پیش اومده . اما ببینید یک دو بار قبل از از دنیا رفتن افرادی من دو سه روز قبلش با دوست یا آشنایی به طور خیییلی اتفاقی صحبت کردم(یعنی صحبت رو من شروع کردم) . به طوری که متاسفانه بعد از فوت اون عزیزان بعد از چند روز کسانی که باهاشون 2,3 روز قبل صحبت کرده بودم در باره این فرد اظهار تعجب میکردند که چی شد فکرش به ذهنت رسید!

من آدم تخیلاتی فکر نکنم باشم و تعصبی هم به مسائل عجیب غریب ندارم!  واقعا هم نمیدونم دلیل اینکه این فکرا به ذهنم قبل اتفاق میرسه چی هست!  برای شما هم پیش اومده اینجور اتفاقی؟
خیلی خوشحال میشم در صورت لزوم با هم قرار آنلاین بزاریم . 

[محمد]

اگر دقت کرده باشی سیامک عزیز خودش یه دجاوو تمام عیاره!!!!

وبلاگش رو میتونی ببینی!

در مورد قرار آنلاین هم کاملا موافقم

به همراه من و ایشون یک قرار آنلاین میتونه کلی مشکلات رو حل کنه

[amir]

هر وقت شما بفرمایید من حاضرم . واقعا نمیدونم چجوری تشکر کنم ازتون که اینقدر به حرفای آدم اهمیت قائل میشید

باور کنید کلییییی سبک شدم! اصلا مثل اینکه مشکلم خود به خود داره حل میشه! یه جورایی تو ذهنم مونده بود به کسیم نگفته بودم! شاید ندونید تا همین جاش هم چقدر بهم کمک کردین!!

[محمد]

من با سیامک یک زمان رو هماهنگ میکنم و بصورت خصوصی به شما اطلاع میدم!


دوستان دیگه ای هم اگه دوست دارن باشن با اجازه امیر جان اگر میخوان باشن به بنده اطلاع بدن تا باهم صحبتی آنلاین داشته باشیم

[amir]

خیلیی عالیه من هر وقت بفرمایید هستم