خوب چرا؟ تا حالا فکر کردی چرا؟ مگه تو جون نیستی مگه خونوادت و نداری مگه دوستات و نداری؟ یه چیز دیگه اگه کسی رو خیلی دوست داری باید آزادش بذاری تو هم باید رفتگانی که خیلی دوست داری آزلد بذاری اونا جاشون خیلی خوبه اونقده که دیگه یاد تو نمی افتن پس تو هم به اونا فکر نکن فکرت و راحت و آزاد بذار به روحت اجازه استراحت بده عادتش بده به آزاد بودن اونوقته که اونم دلش پر می کشه واسه آزاد تر بودن بهترین آزادی با این فکر پرواز ترس نداره
بله با حرفاتون موافقم کاملا . و حرفاتون منطقیه . فکر کنم باید به خودم یاد بدم که یکم بیخیال باشه! و اینقدر به هر چیزی گیر نده! چون مرگ دست خداست و وقتی هم کسی از دنیا بره جاش بهتر هست از ما! منم به این موضوع اعتقاد دارم که جای ما خیلی بدتر از جای اونایی هست که رفتن .
خدا خیرتون بدهd: نمیدونین چقدر کمک کردین! فکر کنم یکی از بزرگترین مشکلام این بود که نمیتونستم حرفامو به کسی بگم! اصلا الان نسبت به ظهر که تاپیک رو زدم خییییییلی خییییییلی آرامش خاطر بیشتری دارم .
از هر سه شما عزیزا واقعا تشکر میکنم که به حرفای من توجه کردین! واقعا فکر کنم مشکلم حل شد! انشالله همیشه تو زندگیتون سالم و موفق باشید
تالار گفتگو مشاوره و روانشناسی خانواده
