Forgotten Hopes

[Forgotten Hopes]

همیشه کنج خونه تنهام هر وقت که پامو از خونه میزارم بیرون زیر پای مردم له می شم هر کسی یه جوری سره کارم میزاره. من که همش آرزوی اینو داشتم که 20 ساله بشم حالا بدترین روزای عمرم همین 20 سالگیه همیشه سوالم از خدا اینه که چرا میون من و بقیه فرق گذاشتی تو قیافه تو حرف زدن تا هر کی رد می شه مسخرم کنه! چرا این دنیایی که ساختی اینطوریه؟ پس کو اون عدالتی که هی می گفتی؟
اونقدر از بچگی تا حالا مسخرم کردم که دیگه کاملا خرد و له شدم. دیگه چی دارم بهش افتخار کنم مگه من چی از خدا خواستم مثل یه آدم ساده زندگی کنم مثل همه برم دانشگاه چرا وقتی میرم بیرون مردم یه جورایی نگاه می کنن. اکثر مردم دوران بچگی خوبی دارن ولی به گذشته که نگاه می کنم دلم برای خودم می سوزه اون روزا که هم تو مدرسه مسخرم می کردن و هم تو خونه همه به چشم بد نگاه می کردن و همیشه مشکل رو مشکل یادمه به علت یه تشابه اسمی همسایه اومد گفت تو رو دزدیده بودن!
هیچکس نمی تونه مشکل کسی رو درک کنه مگه اینکه همون مشکلو داشته باشه هیچکی نمی فهمه من چه حالی دارم همه می گن بدبخت اینطوریه اونطوریه! امید به زندگی افراد ساده اگه صد باشه ماله من صفره اعتماد به نفس تعطیله خودمو همیشه تو چشم مردم می گردم اگه بگن خوبی خوبم اگه بگن زشتی می گم زشتم.
اونایی که می گن بدبختی نمی دونن صبح به خاطر چند تا آهنگ گوش دادن از خواب پا شدن یعنی چی.
تازه اگرم از یه روانشناسی یا کسی کمک بخوام می گن اینا که چیزی نیست که بخواد تو رو ناراحت کنه پس می خواستین چه جور بشه بدتر از این! الان رو مرز صفرم دیگه قلبم اونقدر زخم زبون خورده که تیکه پارست.

[*elham*]

ميخواي من مشكلاتي رو كه از بچگي تا حالا داشتم , برات ليست كنم تا بدوني بدبخت تر از تو هم وجود داره,.................................................؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
يا برعكس ............نه ......................همه موفقيتهايي رو كه تا حالا داشتم و شانس هايي كه آوردم ,يا موقعيت هايي كه داشتم
همه چي برميگرده بطرز فكر من وتو..............................؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟/
مردم برا اين كه در مورد ما تصميم بگيرن , بخود ما رجوع ميكنن,..............
اگر از مردم گلايه داري,فقط خودت با خودت يه كم مهربون باش,خودت رو دوست داشته باش.,,,,,,,اونوقت ميبيني مردم چطوري شيفته  ات ميشن!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

راستي پسري ديگه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

[Forgotten Hopes]

الهام خانم ممنون که پاسخ نوشتی.
من از همه مردم گلایه ندارم اگه این طوری بود که مشکل خودم بودم مشکل من با هم سن و سالامه وقتی جایی میرم کار کنم بعد یه مدت که یخشون آب می شه شروع به مسخره کردن می کنن نه همشون بعضیاشون وقتی میون یک جمع 30 نفری آدمو مسخره کنن می بینی که استخونای آدمم خرد می شه! تا چه برسه خودتو دوست داشته باشی.
و در مورد شانسو موقعیت اونقد موقعیت داشتم که نرفتم تو تجربه هایی که قبلا داشتم ترجیح می دم خونه بمونم تا بازم مسخرم کنن! و از همه بدتر اینکه من خجالتیم نه خجالت با همه فقط با هم سن و سالام.
در مورد مهربانی با خودت: وقتی به آینه نگاه می کنی اون آدمی که می خوایی نیستی هیچکس برات ارزشی قائل نیست چطور با خودت مهربون باشی.
اون بالا که خوندی همین یه سطر مشکل من نیست که کاش فقط همین بود این یه بخش کوچک از مشکلمه که بیشتر اذیتم می کنه.
سوال آخری هم پسرم.

[black_rose]

من خيلي از نوشته هات سر در نياوردم

چرا بقيه مسخره ات ميكنن؟؟

لطفا از خودت بيشتر بگو

چي ميخوني؟ چي كار ميكني؟ اهل كجايي؟

اينا رو توضيح بده بعد گلايه رو شروع كن

توضيح بده كي هستي چي هستي چه شكلي هستي؟
دوست داشتي كي باشي چي باشي كه حالا توي آينه كسي رو كه ميخواي رو نميبيني؟؟؟؟ 
از كجا ميفهمي كه كسي ارزشي واست قائل نيست

لطفا اينا رو سر صبر و واضح توضيح بده
مرسي

[Forgotten Hopes]

نمی دونم باید از خودشون بپرسی که چرا مسخره می کنن.
من یک فرد لاغر هستم که متولد 68 تو دانشگاه کسایی که متولد 70 سنشون بیشتر از من نشون می ده خیلیا می گن به سنم می خوره که 16 ساله باشم تا 20.
خجالتیم و یه گرافیست حرفه ای که تا نشون دادن کارام تو جامعه ناکام موندم ایده های خیلی زیادی دارم که عملی ولی وقتی میگن بچه ای و ارزشی برام قائل نیستن چطوری می تونم کار کنم من نمی خوام با من مثل یه بچه رفتار کنن مثل اینکه رو پیشونیم نوشته باشه احمق وقتی که اصلا کسایی که نمیشناسم میان سر کارم میزارن به افرادی که خیابون رد می شن مثل افراد عادی هیچکس بهشون کاری نداره زندگی روزمرشونو می کنن از خدا می پرسم چرا من یکی از اینا نشدم.
20 سالمه ولی وقتی یه اظهار نظری تو جمع می کنم هیچ کس توجهی نمی کنه البته اگه نخندن.
همیشه دوست داشتم یه کم چاقتر از اینی که هستم بودم ولی هر کاری کردم نشد بدتر از این که وقتی دکتر می رم با اون نیشخند مسخرشون مثل اینکه باید با خانواده میومدم نگاه می کنن.
یا وقتی به خاطر اینکه هنوز 20 سالمه ریش و سبیل در نیاوردم رفتم دکتر پوست با حالتی مسخره با نیشخندش بهم می گه طاسه.
وقتی که تو یه جمع با کسی حرف می زنم فقط می خواد بره مثل اینکه حرف زدن با من یه جوری کسر شان براشون هر کسی نیاز به توجه داره نیاز به حرف زدن نیاز به دوست داشتن و دوست داشته شدن ولی وقتی من مردم و دوست دارم و بهشون احترام می گذارم فقط یه ذره هم در مقابل احترام می خوام چرا فکر می کنن همه از من بالاترن مگه من انسان نیستم.
چرا کسی که تو کلاس زور داره هر جوری که می خواد میشینه حرف می زنه راه میره ولی تمام زندگی من زیره توجهو سواله اگه یه لحظه ساکت باشم برام حرف در میارن.
همیشه دوست داشتم مثل تمام 20 ساله هایی که عادین باشم. حی با نگاهشون با حرفشون نگن بچه ای.
تمام دوران تا 18 سالگیم به خاطر اینکه خیلیا به چشم بدی نگاه می کردن و با پیشنهادایی که می دادن همیشه زیر فشار بودم که چرا من نمی تونم مثل پسرای عادی باشم.
همه می گن دوست زیاد پیدا کن با همه رابطه برقرار کن. غافل از اینکه هر وقت با کسی دوست شدم بازم از اون حرفا می زد و ...
گناه من چیه که خدا منو اینطوری آفریده من چرا نمی تونم عادی زندگی کنم؟

[black_rose]

از خودشون بپرسم كه چرا تورو مسخره ميكنن ؟ از كيا ؟ از كجا گيرشون بيارم
چه حرف غير منطقي اي ميزني
اگه امدي اين حرفها رو زدي كه شايد كسي بتونه كمكت كنه و ان شاءالله مشكلت حل بشه كه ديگه جواب سر بالا دادنت چيه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

من نفهميدم كه موضوع چيه!!
و نفهميدم كه يعني چي كه ((((((((((((تمام دوران تا 18 سالگیم به خاطر اینکه خیلیا به چشم بدی نگاه می کردن و با پیشنهادایی که می دادن همیشه زیر فشار بودم که چرا من نمی تونم مثل پسرای عادی باشم.
همه می گن دوست زیاد پیدا کن با همه رابطه برقرار کن. غافل از اینکه هر وقت با کسی دوست شدم بازم از اون حرفا می زد و ...
گناه من چیه که خدا منو اینطوری آفریده من چرا نمی تونم عادی زندگی کنم؟))))))))))

تو يه گرافيست حرفه اي هستي . يعني در حقيقت يه گرافيست حرفه اي كه بيست سالشم بيشتر نيست اين يعني يه موفقيت خيلي خوب و يعني يه جووني كه اول راهه و اول راه رو هم با موفقيت شروع كرده

حالا هر وقت دوست داشتي بيشتر توضيح بده

اما من فكر ميكنم تو خيلي خيلي به اطرافيانت بد بين هستي

از كجا ميدوني كه اونها توي مغزشون نسبت به تو چي ميگذره مگه تو غيب گويي كه با اين اطمينان از نظر بقيه نسبت به خودت حرف ميزني !!!!

[آرام دل]

دوست عزیز چون از کوچیکی تورو ضعیف دونستن به خاطر خمین اعتماد به نفست پایین اومده . برو توی ی کاغذ یک قسمت توانایی هات بنویس و یک طرف ضعف ها تو  بعد سعی کن توانایی ها تو در جمع به رخ دیگران بکشی و ضعف تو یکی یکی از بین ببری .
به این سوالات با بله و یا خیر جواب بده برام تا فردا بفرست .


 1- بیشتر اوقات در خواب و خیال بسر می برم
 
 
 
2- از خود خیلی مطمئن هستم
 
 
 
3- اغلب آرزو می کنم ای کاش فرد دیگری بودم
 
 
 
4- من دوست داشتنی هستم.
 
 
 
5- با والدینم اوقات خوشی را می گذرانم.
 
 
 
6- هیچ وقت درباره چیزی نگران نمی شوم.
 
 
 
7- صحبت کردن در مقابل کلاس برایم سخت است.
 
 
 
8- چیزهای زیادی در من وجود دارند که اگر می توانستم آنهارا تغییر می دادم.
 
 
 
9- آرزو می کنم کاش جوانتر بودم.
 
 
 
10- به آسانی می توانم تصمیم بگیرم.
 
 
 
11- دیگران از بودن با من لذت می برند.
 
 
 
12- در خانه زود عصبانی می شوم.
 
 
 
13- همیشه کار درست را انجام می دهم.
 
 
 
14- به امور تحصیلی خود افتخار می کنم.
 
 
 
15- همیشه کسی باید به من بگوید چه کار کنم.
 
 
 
16- انجام هر کار جدیدی دقت زیادی را از من می گیرد.
 
 
 
17- اغلب از آنچه انجام داده ام متاسفم.
 
 
 
18- بین همسن و سالان خود مشهور هستم.
 
 
 
19- معمولاً والدینم به احساسات من توجه می کنند.
 
 
 
20- هرگز ناخشنود نیستم.
 
 
 
21- تا آنجا که بتوانم کار را به نحو احسن انجام می دهم.
 
 
 
22- من به راحتی تسلیم می شوم.
 
 
 
23- معمولاً می توانم از خود مواظبت کنم.
 
 
 
24- من فردی نسبتاً شادمان هستم.
 
 
 
25- من ترجیح می دهم با بچه ای کوچکتر از خودم بازی کنم.
 
 
 
26- والدینم انتظارات بیش از حدی از من دارند.
 
 
 
27- من تمامی کسانی را که می شناسم دوست دارم.
 
 
 
28- دوست دارم معلم در کلاس برای جواب دادن درس صدایم بزند
 
 
 
29- من خود را درک می کنم.
 
 
 
30- مثل من بودن خیلی سخت است.
 
 
 
31- همه چیز د زندگی من گره خورده است.
 
 
 
32- بچه ها معمولاً از عقیده من پیروی می کنند.
 
 
 
33- هیچ کس در خانه به من توجه زیادی نمی کند.
 
 
 
34- هرگز سرزنش نمی شوم .
 
 
 
35- آنطور که دوست دارم تکالیف مدرسه ام را انجام نمی دهم.
 
 
 
36- می توانم تصمیم بگیرم و به آن پابند بمانم.
 
 
 
37-من واقعاً دوست ندارم که یک پسر/ دختر باشم.
 
 
 
38- من خودم را دست کم می گیرم.
 
 
 
39- دوست ندارم با دیگران باشم.
 
 
 
40- خیلی وقت ها دوست دارم خانه را ترک کنم.
 
 
 
41- من اصلاً کم رو نیستم.
 
 
 
42- من اغلب احساس می کنم که از خود شرمنده ام.
 
 
 
43- من اغلب اوقات در مدرسه احساس دلخوری می کنم.
 
 
 
44- من به زیبایی دیگران نیستم.
 
 
 
45- اگر چیزی برای گفتن داشته باشم معمولاً آن را می گویم.
 
 
 
46- بچه ها اغلب از من عیب جویی می کنند.
 
 
 
47- پدر و مادرم مرا درک می کنند.
 
 
 
48- من همیشه راست می گویم.
 
 
 
49- معلمان در من احساس ناخوشایند بی کفایتی را به وجود می آورند.
 
 
 
50- برایم مهم نیست که بر من چه می گذرد.
 
 
 
51- من فردی شکست خورده هستم.
 
 
 
52- هنگام سرزنش به آسانی ناراحت می شوم.
 
 
 
53- بچه های دیگر بیشتر از من مورد علاقه دیگران هستند.
 
 
 
54- اغلب اغوقات این احساس را دارم که والدینم مرا تحت فشار قرار می دهند
 
 
 
55- همیشه می دانم که به مردم چه بگویم.
 
 
 
56- اغلب در مدرسه دلسرد می شوم.
 
 
 
57- معمولاً چیزی مرا آزار نمی دهد.
 
 
 
58- نمی توان به من اعتماد کرد.
 
 
 

 

[Forgotten Hopes]

من قصد هیچ توهینی نداشتم و جواب سربالا تو کل زندگیم به کسی ندادم اگه شما اینطوری متوجه شدین عذر می خوام.
منظور من اینه که اگه می دونستم چرا اونا منو مسخره می کنن یه راه حلی بود.
بیشتر شاید به خاطر اینه که از همه ضعیف ترم!

[Forgotten Hopes]

1. بله
2. خیر
3. بله
4. خیر
5. بله
6. خیر
7. بله
8. بله
9. خیر
10. خیر
11. بعضی موقعها بله و بعضی موقعها نه
12. بله
13.  خیر
14.  خیر
15.  بله
16.  بله
17.  بله
18. خیر
19. خیر
20.  خیر
21. بله
22.  بله
23.  بله
24.  خیر
25. خیر
26.  بله
27.  خیر
28.  خیر
29. بله
30.  بله
31.  بله
32.  بله
33.  بله
34. خیر
35. بله
36. خیر
37. بله
38. بله
39. بله
40.  بله
41. خیر
42. بله
43. بله
44. بله
45. خیر
46. بله
47. خیر
48. بله
49. بعضیها بله
50. بله
51. بله
52. بله
53. بله
54. خیر
55. خیر
56. بله
57. خیر
58. خیر

[دریا]

سلام
ورودتون رو به خانواده ofc تبریک میگم

مشکل من با هم سن و سالامه

پس این رفتار اشتباهشون رو بذار سر خامی و به قولی بچگیشون ...
چون اگه کسی به بلوغ فکری رسیده باشه بیشتر از این که بخواد ظاهر دیگران رو مورد توجه قرار بده به فکرشون دقت می کنه ...

وقتی جایی میرم کار کنم بعد یه مدت که یخشون آب می شه شروع به مسخره کردن می کنن

پس خودت اجازه این کارو بهشون میدی !
یخشون هم که آب بشه اجازه مسخره کردن ندارن ! این اجازه رو بهشون نده ...
راستی در برابر مسخره کردنشون چه عکس العملی از خودت نشون میدی ؟

نه همشون بعضیاشون

پس اون بعضی ها به ارزش واقعی تو پی بردن و خودشون هم به بلوغ فکری رسیدن ...
کمی هم نیمه پر لیوان رو ببین

ترجیح می دم خونه بمونم تا بازم مسخرم کنن!

کسی که می ترسه و در خونه می مونه پیشرفت نمی کنه ...

همیشه یادت باشه :
"کسایی مرتکب اشتباه نمیشن که هیچ کاری صورت نمیدن"
اگه خونه بمونی معلومه که کسی مسخره نمی کنه !
مهم اینه که بزنی بیرون و مخصوصا با تخصصی که داری کاری کنی که اونایی که مسخره می کنن خودشون حساب کار دسشون بیاد و خودشون رو جمع و جور کنن و دست از این کارشون بردارن!!!

یه تجربه ای که قبلا یکی از دوستان "خانوم کریمی" عنوان کرده بودن این بود که یکی از همکاراشون خصوصیات زنانه داشتن مثل صدای نازک و ... ولی ایشون می فرمودن اوایل یه سری افراد ... این آقا رو مسخره می کردن ولی پس از مدتی ایشون با تخصصشون کاری کردن که مورد توجه همه قرار گرفتن و در حال حاضر دخترای مجرد همکار آرزو دارن این آقا بهشون پیشنهاد ازدواج بده!

اعتماد به نفست رو از دست نده و با اعتماد به نفس پیش برو ...
شما یه متخصص هستی ...

خودتون رو دست کم نگیرید .

[آرام دل]

سلام دوست عزیز تست هم به من نشون داد شما اعتماد به نفس پایینی دارید با روشهایی که گفتم بالش ببر تو میتونی

[Forgotten Hopes]

ممنون از همه که اینقدر دلسوز و مهربون هستید.
و اینکه وقتی مسخرم می کنن ساکت می مونم چون جوابی ندارم بگم اگه جوابیم بدم بازم می خندن.

[آرام دل]

چقدر  در جمع حضور داری . چندتا دوست داری ؟

[Ali Reza]

با عرض سلام به دوست خوبم!
من میخام یه چیز رو بهت بگم و اونم اینه که این تو نیستی که با بقیه مشکل داری. این دیگران هستند که با تو مشکل دارن. در یک کلام: تو هیچ مشکلی نداری!! میپرسی چطور؟ منم بهت میگم:
کسایی که به ما و بعضی از حرفا یا کارهایی که میکنیم و مطمئنیم درستن، می خندن و یا از اون انتقاد بی جا میکنن، نا خود آگاه در خودشون یه احساس بزرگی و اهمیت میکنن. چون بیشتر مردم ( نه همه) از نا سزا گویی و کوچیک شمردن کسایی که "ارزششون بیشتر از اونهاست" ، لذت میبرن و احساس آرامش می کنن!!!!!!!! چون میبینن که به شخصی با ارزش تر از خودشون اهانت کردن یا آسیب رسوندن. آخه انسانهای حقیر از خطاها و لغزشهای انسانهای بزرگ  لذت میبرن.

من مطمئنم که تو خیلی چیزهای خوبی در وجودت هست که ممکنه بقیه به شما حسادت کنن و همین حسادتشون رو با مثلا مسخره کردن و سرزنش کردن نشون می دن. خیلی نقاط مثبت و قشنگ دیگه هم تو وجودت هست که ممکنه به خاطر همین مسخره کردنا و یا انتقادهای بی مورد دیگران، ازشون غافلی و یا بهشون توجه نداری!!!!! پس سعی کن که اونا رو پیدا کنی. به قول معروف گفتنی: "چه کسی میداند که تو در پیله تنهایی خود تنهایی    چه کسی می داند که تو در حسرت یک روزنه در فریادی    پیله ات را بگشا... تو به اندازه ی یک پروانه زیبایی.....!"

پس اینو بدون که تو خیلی قشنگ تر از اونی هستی که فکر می کنی. پس خودت رو کشف کن!

بعضی از مواقع حتی همین مسخره کردن ها گرچه در ظاهر یه تهدید هست، اما اگه یه خورده زرنگ باشی میتونی اونو از یه تهدید، به یه فرصت تبدیل کنی. گاهی این مسخره کردن ها  باعث میشه که آدم اشتباهشو متوجه بشه. در نتیجه بهتر از قبل میتونه به مسیرش ادامه بده. انتقاد و حتی مسخره کردن بی مورد هم، همین حکم رو داره. چون من معتقدم که انتقاد و مسخره کردن بی مورد در واقع یه نوع تعریف و تمجیده که " تغییر چهره داده ." ..!!!!

میدونی دلیل عمده اینکه ما از انتقاد و مورد مسخره قرار گرفتن دیگران ناراحت میشیم، چیه؟ دلیلش خیلی ساده است و اون اهمیت دادن به انتقاد و انتقاد کننده و مسخره کننده است.  

آقای کارنگی میگه: "این را بدانید که ما هیچ وقت نمی توانیم مانع از خرده گیری مردم نسبت به خودمان شویم. اما میتوانیم کار مهمتری انجام بدهیم و ان هم این است  که در خودمان کنکاش کنیم و ببینیم که از انتقاد دیگران ناراحت میشویم یا نه! البته منظوم این نیست که در مقابل هر انتقادی بی تفاوت باشید و آن را نادیده بگیرید . منظورم  انتقاد های ظالمانه و بی مورد است که باید نادیده گرفته شود."

دوست بزرگوارم!
تا زمانی که در خودت احساس می کنی که حق با توست، هرگز از حرفهای دیگران ناراحت و دلتنگ نشو! به قول یک نفر : « بهترین راه در امان ماندن از انتقادات و مسخره کردن های دیگران این است که مانند یک عرسک، ساده  و در عین حال  "پا برجا"، لب طاقچه بمانی و در عین حضور داشتن چنان باشی که نه میبینی و نه میشنوی و نه حتی پاسخ می دهی!!!!»

تازه این نکته رو هم هیچ وقت فراموش نکن که هر وقت که تو جمع های اینچنینی قرار گرفتی، به جای ناراحت شدن و حتی جواب دادن،  فقط بخند !!!!!!!!!!!! همین.  

من دوستای خیلی گلی دارم. خیلی هم با همدیگه صمیمی هستیم. بعضی مواقع جلوی دوستام ممکنه یه کاری انجام بدم که وقتی شروع میکنن به تیکه انداختن و اون شوخی های معمولی که بین جو دوستیمون حاکمه، من  نه تنها می خندم، بلکه حتی اونقدر اون کارمو خنده دار نشون میدم و در موردش جک میگم  و تیکه میندازم، که حتی خود دوستام هم یه وقتایی کم میارن!!!!!!!!!!!  

البته این رو هم باید بگم که ما نباید خودمان را فریب بدهیم. ما خودمون باید کارهامون را مورد انتقاد قرار بدیم و از روبرو شدن با خودمون و اعمالمون نترسیم. به قول  آقای کارنگی: " انیشتین که ازبزرگترین دانشمندان و اندیشمندان ، قرن خودش بود معتقد است که 99 درصد از نظریاتش درست نبوده است و با یک درصد بقیه که درست بوده است چنین موقعیتی را در قرن تکنولوژی به دست آورده است."

خلاصه کلام اینکه:
1- انتقاد و مسخره کردن بی مورد در واقع یه نوع تعریف و تمجیده که  تغییر چهره داده .
2- کار خودت رو بعد از مشورت، به نحو احسن انجام بده و پس از اون ، چترت رو بالای سرت بگیر ، تا ریزش انتقاد و مسخره ی  بی جا نتونه خیست کنه.
3- از انتقادات دیگران به نفع خودت استفاده کن!!!!
4- فقط بخند.

نکته آخر: " اگر روزی دشمن پیدا كردی، بدان در رسیدن به هدفت موفق بودی! اگر روزی تهدیدت كردند، بدان در برابرت ناتوانند! اگر روزی خیانت دیدی، بدان قیمتت بالاست! اگر روزی تركت كردند، بدان با تو بودن لیاقت می خواهد"

[Forgotten Hopes]

ممنون از شما آقای علی رضا. حرفهای شما قبول ولی چند نکته اینا برای موقعی که به خودت اعنماد به نفس داشته باشی و اینکه همه منو مسخره نمی کنن مثلا تو دبیرستان وقتی با اتوبوس می رفتم خونه یکی از هم کلاسیهام مسخرم می کرد و همه تو اتوبوس می خندیدن بعضی ها هم مثل یه بدبخت بهم نگاه می کردن و دلشون می سوخت من یه احمق یا زشت نیستم مسخرم کنن صدام هم مثل زنها نیست بلکه برعکس همه می گن صدات خوبه فقط خجالتیم و وقتی خجالت می کشم صدام تو کلاس در نمی یاد بعد می خندن. بعد اینکه من آدم خجالتی هستم نمی تونم وقتی اونا منو مسخره می کنن ناراحتیمو قایم کنم و بخندم دست خودم نیست خیلی زود ناراحتی تو قیافم دیده می شه.
و ممنون از شما روان شناس جوان. من از دو سال قبل حضورم تو جمع فقط محدود می شه به دانشگاه و .. زیاد تو جمع نیستم و اینکه من دوست صمیمی دو تا دارم که هر کاری از دستشون بیاد برا من می کنن و دوستای دیگه ای هم دارم و اینکه اونایی که منو خوب می شناسن مسخره نمی کنن هیچ ، احترام هم میزارن.
فقط مشکل من میدونین چیه شاید به خاطر اینه که قیافم مثل بچه سوسوله!