معضل خطرناک ذهن من

[HIDDEN WAY]

سلام دوست عزیز. مشکل شما حتما باید با مراجعه به یه "روانکاو" حل بشه. کسی که واقعا برات وقت بذاره. روش درمانی قطعیش هیپنوتیزمه. پیشنهاد می کنم کتاب "استادان بسیار، زندگی های بسیار رو بخونی. مخصوصا چند صفحه ی اولو..

ضمن احترام به خانم دکتر بسیار عزیز ! 

باید عرض کنم با نظر شما مخالفم ! راهبرد روانکاوی در روان درمانی دیگه داره از دور خارج میشه (به علت نیاز به زمان و هزینه ی زیاد) . الان شیوه های شناخت – رفتار درمانی خیلی سریعتر (حدودا 6 تا 8 جلسه) و بهتر جواب میده .

[ebham]

دوست خوبم ، زشت عزيز
من با نظر دوستان موافقم حتماً به يه مشاور مراجعه كن با روانكاوي حتماً مشكلت حل ميشه
يه راه حل ديگه هم دارم شايد مسخره باشه ولي يه روز بشين خوب فكر كن در مورد حلزون ، ببين آخه تا حالا حلزون چه آسيبي به تو رسونده ، چيكار به كار تو داره ، اصلاً اون تو رو مي بينه ، قشنگ فكر كن ببين هيچم ترس نداره ، يا يه بار  از دور وايسا حلزونو نگاه كن ، بعد كه ترست يه خورده فروكش كرد اصلاً بگيرش تو دستت ، ببين ترس نداره ، هيچ آزاري هم بهت نميرسونه

[Saba_Y]

[/quote]
ضمن احترام به خانم دکتر بسیار عزیز ! 

باید عرض کنم با نظر شما مخالفم ! راهبرد روانکاوی در روان درمانی دیگه داره از دور خارج میشه (به علت نیاز به زمان و هزینه ی زیاد) . الان شیوه های شناخت – رفتار درمانی خیلی سریعتر (حدودا 6 تا 8 جلسه) و بهتر جواب میده .

[/quote]

ممنون آقای hidden way شما درست میگید روانکاوی هزینه و زمان زیادی می بره اما بهترین راهه. ترسی که مزمن ایجاد شده مزمن هم از بین میره و با 6-5 جلسه روان درمانی معمولا حل نمیشه. البته واقعا به خود فرد بستگی داره که چقدر بتونه خودش راهکارها رو ادامه بده و به خودش کمک کنه.

[zesht]

ممنونم . میشه صبا جون اسم نویسنده کتابش رو هم بگی عزیزم ؟ و اینکه زمینش چیه ؟

[Saba_Y]

نویسنده کتاب دکتر برایان ال وایس هست که یه روانپزشک آمریکائیه. کارش روانکاوی و درمان ترسهای مزمنه و توی این کار از هیپنوتیزم هم استفاده کرده. البته تو این کتاب فقط خاطراتشو نوشته اما فکر می کنم بد نباشه بخونیش.

[mmmmmmm]

 سلام عزیزم
اول من یک سوالی از شما دارم اینکه آیا از حلزون می ترسید یا اینکه فقط براتون مشمئز کننده است . البته طبق نظریه روانکاوی این مسئله ریشه در کودکی شما دارد. من احساس می کنم نحوه برخورد والدین (به خصوص مادر تان) در شکل گیری این ذهنیت تاثیر داشته است. به هر حال شما می توانید فکرتان را به چیز بسیار آرامش بخشی معطف کنید در عین حالی که مثلاً به تصویر یک حلزون نگاه می کنید. به عبارت دیگر احساس خوشایند را با یک تصویر بد همایند می سازید و این می تواند در اثر تکرار از شدت قضیه بکاهد. روش دوم این است که کنترل فکر خود را به دست بگیرید. البته می دانم خیلی سخت است ولی هرگاه این فکر به سراغتان آمد با صدای بلند بگویید استپ.یا اینکه یک ضربه ای به خود وارد آورید تا در این باره فکر نکنید. روش بعدی مواجهه مستقیم با این موجود است که به صورت تدریجی به آن نزدیک شوید. (هر چند بسیار مشکل است).
ولی دوست خوبم بدان که اگر به روانشناس هم مراجعه کنی بیشتر از این عایدت نمی شود. روانپزشک فقط دارو میده که فایده نداره. باید به روانشناس مراجعه کنی که اونم در همین حده. من خودم روانشناسی خوندم ولی کار بالینی نمی کنم. امیدوارم اراده خوبی در کنترل افکارت داشته باشی. در ضمن ریلکسیشن را هم از یادت نبر. در کاهش اضطراب خیلی موثره. موفق باشی.

[lady]

سلام
بهترین راه مقابله همینه که باهاشون مقابل بشی تا برات عادی بشن..من ازسوسک بدم می اومد اما یکدوست صمیمی داشتم که یه سوئیت داشت ومیرفتم پیشش وسوییتش پراز سوسک بود وما مجبور بودیم اگه میخوایم چیزی بخوریم زود تمامش کنیم تا سوسک ها جمع نشن..تازه یه تشک بیشتر نبودکه کمی ارتفاع داشت مجبور بودیم جوری روش خودمون روجا بدیم که به سوسکا نخوریم..خلاصه اول اینقد رترسیدم وچندشم شد تا اینکه نیومدنشون برامون میشد جای سوال وشاید دلتنگی الکی الکیم ترسم ریخته شد ..چون دیدم بدبختا اونقدرم وحشتناک نیستن فقط چون خودشون رو نمیشورن کثیفن.. پس بهتره بری یه جای پر ازحلزون ببین اصلا بلده بهت آسیبی بزنه..دلت مییاد از این جونور بدبختر وکندتر بوده؟؟بیچاره حلزون..فقط یکم پاهاش چسبیه که اگه روی پوستت راه بره خیست میکنه واگرم حواست نباشه لهش کنی خونش بجای اینکه قرمزباشه مشکیه ..چشاش چی دیدی؟؟واقعا خنده داره رو پایست .وهمه جا میگرده ..کی گفته حلزون تورو نمی بینه؟؟اتفاقن خوبم میبینتت چون دوست داره اینقدر مییاد توی ذهنت ..بهش بیشتر توجه کن تا اونم کمتر برات جلبه توجه کنه..

[reza2kn]

سلام خانوم.
منم مخالفم که فقط باید بری پیش روانپزشک و معتقدم که به قول یاس : جمع کن حالا یه مشتی جک دور خودت ----- بخند خودت باشی دکتر خودت.
و اینکه سعی کن همیشه با همسرت باشی و هر وقت به این فکر افتادی به همسرت فکر کن یا باهاش حرف بزن!!! زندگی خیلی جاذبه های دیگه ایی داره که میتونی به اونا فکر کنی که آلرژی نسبت به حلزون توشون گمه!!! خدمت شما هم عرض شود این که میگی اگه مشکلم جنسی بود همه میریختن، خوب معلومه!! فرار کردن از شهوت خیلی سخت تر از فرار کردن از حلزونه!! چون شهوت یه بخش از انسان هست و نمیشه جداش کرد انداختش دور!!! فقط راه هایی برای  همیشه شهوتی نبودن هست که اونم اراده می خواد. همسرت راجع به این مسئله اطلاع داره؟؟ اگه نداره بهش بگو.. اگه هم داره هر وقت به فکرش افتادی و دیدی نمی تونی ردش کنی بره (البته همیشه می تونی این نمی تونی تلقین خودته) بهش بگو فلانی فکرش اومده ، اون حواستو پرت میکنه!!
بیا روانشناس از من بهتر؟؟؟  :دی مجانی هم بود!! برو حال زندگی تو ببر!!!