نظر بدین لطفا

[NAZANIN-KH]

به نظر شما اگه یه دختر ظاهر بدی نداشته باشه، موقعیت تحصیلی و شغلی خوبی هم داشته باشه اما نه تو محیط خانواده ونه دوست و آشنا و فامیل خواستگاری داشته باشه و نه تو محیط شغلی و اجتماعی، باید چیکار کنه؟ اگه حتی نتونه تو خیابون یا اینترنت وهیچ جای دیگه با کسی آشنا بشه باید چیکارکنه؟ باید تا آخر عمرش مجرد بمونه؟ شما چی پیشنهاد می کنید؟

[katayoun]

به خدا اعتماد کنه
کار اشتباهی هم نکنه که خدای نکرده بعدا پشیمون بشه

[NAZANIN-KH]

همیشه همین کار رو کرده .
اما الان داره 30 سالش میشه و زخم زبون دور و بریها بد جوری داره اذیتش میکنه. چقدر تحمل؟ تا کی تحمل؟ فقط واسه اینکه نمی تونه مثل دور و بریاش تو خیابون واسه خودش کسیو پیدا کنه؟ چرا باید همه حتی مادرش بهش بگن تو بی عرزه هستی که تا حالا نتونستی کسیو پیدا کنی؟ چرا؟ حتما باید دختر خودش واسه خودش شوهر پیدا کنه؟ آخه مگه من چی کم دارم؟ کم کم داره باورم میشه که بی عرزگی یعنی همینی که همه میگن.

[katayoun]

نه اصلا این طور نیست. برو قسمت زناشویی رو بخون!! ببین بعضی ازدواج ها چقدر مشکل دارن و آدم گاهی فکر میکنه بی شوهر بودن بهتر از این مشکلاته!!
مطمئنا نمیشه تو خیابون شوهره خوبی پیدا کرد  مادرت هم حتما تحت تاثیر و فشار حرف مفت های دیگران این حرف و زده و مطمئنا منظور بدی نداشته. شما دانشجو هستی؟؟ کار میکنی؟؟ تو این محیط ها یا همسایه ها یا فامیل هیچ کس بهتون علاقه ای نشون نداده؟؟ معیار خاصی برای ازدواج ندارین که باعث بی علاقگی دیگران برای ازدواج با شما بشه؟؟ ظاهرتون چجوریه؟؟ منظورم پوشش و حجابه!
آخه منم همین فکرها رو میکردم !

[NAZANIN-KH]

من الان مهندس و شاغل هستم. قبلا تو دانشگاه چون فکر میکردم سنگین بودن یه دختر یعنی اینکه به کسی توجه نداشته باشی به اشتباه با همه خیلی خشک رفتار می کردم و همه فکر می کردن آدم بد اخلاقی هستم. البته کیس همچین بدرد بخوری هم وجود نداشت. اما بعدش که متوجه اشتباهم شدم سعی کردم ارتباطمو با دیگران بیشتر و بهتر کنم و در عین حال سنگین و نجیب هم باشم. پوششم معمولیه. نه چادری و نه به قول معروف جلف. اما واقعا تو محیط کارم با اینکه یه جای خیلی معتبره هیچ آدم درست و حسابی نیست. خیلی ها متاهل هستند اما همه زنها و مردهای شوهر دار با هم ارتباط نامشروع دارن. چندتا مرد مجردی هم که هستند باور کنید همه با خانم های متاهل ..... از محیط کاریم با اینکه درآمد خوبی دارم متنفرم و فقط دارم تحملش می کنم.
تو محیط و همسایه و فامیل هم واقعا هیچ کس نیست. فامیل هام اغلب پولدارند اما تحصیل کرده نیستند و با اینکه سعی می کنم باهاشون در ارتباط باشم  اما فقط زجر می کشم. همش حرفهاشون از شوهر و دخترای ترشیده و .... این حرفهاست. دست خودم نیست جدیدا به این حرفها و حتی کلمه ترشیده شدیدا حساس شدم. شدم ضرب المثل درس خوندن و نتیجه نگرفتن. البته در این موارد من بهشون اهمیتی نمی دم و واقعا خوشحالم که تحصیل کرده هستم و چیزهایی رو تجربه کردم که اونها شاید تا آخر عمرشون هم نکنن، اما خوب چرا باید اینطوری از مهمترین لذت زندگی هر آدمی بی بهره باشم؟ چرا چون نخواستم دنبال پسر باشم باید تنها بمونم؟ بیشتر دلم واسه پدر و مادرم میسوزه. اونها خیلی غصه می خورن و شاید هم سوالهاشون همین سوال های من باشه. وقتی می بینم مامانم حسرت دختر و نوه های دوست و آشنا رو می خوره واقعا می سوزم.
همش سعی می کنم امیدم به خدا باشه و بگم حتما خودش یه جوری جواب این همه صبرم رو می ده، اما آخه تا کی؟ داره 30 سالم میشه.خیلی خسته شدم.احساس تنهایی وحشتناکی دارم. نمی دونم باید چیکار کنم.

[farzaneh62]

وقتي از صبر كردن خسته شدي بازم صبر كن

به خدا و كارهاش مطمئن باش

[maryam000]

خدا هیچوقت اشتباه نمی کنه. هیچوقت هم دیر نمی کنه.
بهش ایمان داشته باش و مطمئن باش هرچی پیش می یاد بهترین حالیته که ممکنه اتفاق بیفته.
به امید روزهای خوش آینده برای تو دوست خوبم

[katayoun]

خدای نکرده اگه یه ازدواج بد داشتی بهتر بود؟؟