خیلی خجالتی هستم

[cheguevara]

لطفا به من کمک کنید خیلی خجالتی هستم . دانشجو هستم و در ارتباط برقرار کردن با همه مشکل دارم چه پسر و چه دختر و  حتی با آشنایان و دوستان قدیمی . از نظر هوش و زیبایی ظاهری هیچ مشکلی ندارم و در هر دو مورد اگر خودبنیی نباشد کمی از اطرافیانم سر هستم و دانشجوی  ممتاز  و از نظر ظاهری جذاب هستم . اما به دلیل خجالتی بودنم از دیگران فاصله می گیرم که باعث اطرافیان فکر کنند که من خیلی مغرور هستم ، مخصوصا همکلاسیهای دختر کلاسم که همیشه با دو دلی با من رابطه برقرار می کنند و شاید به خاطر اینکه من از آنها دوری می کنم به نوعی احساس توهین می کنند اما چه کنم که نه از پس خجالتم بر می آیم و نه می توانم علت انزوای خودم را برای کسی توضیح دهم . شما کمکی به من کنید . متشکرم .

[Designer]

وقتی با کسی صحبت می کنید ، با دستهاتون صحبتتون رو همراهی کنید و همزمان به دستهای خودتون نگاه کنید نه توی چشمهای طرف مقابل و فرض کنید کسی مقابلتون نیست !
وقتی اون شخص با شما صحبت می کنه به نزدیکترین نقطه به صورتش نگاه کنید تا نفهمه شما خجالت می کشید مثلاً به دسته عینکش یا به مدل موهاش یا حتی به ساعت مچی اش نگاه کنید ولی به چشمهاش نگاه نکنید که باعث خجالتتون نشه .
وقتی برای یک جمع مثل زمانی که کنفرانس دارید می خواهید صحبت کنید به یک نقطه روی دیوار انتهای کلاس یا سالن نگاه کنید و فرض کنید هیچکس اونجا حضور نداره و حرفاتونو بگید .
سعی کنید در صحبت کردن با دیگرانی که ازشون خجالت می کشید صداتونو کمی کلفت تر کنید و بلند تر صحبت کنید تا اعتماد به نفس بیشتری در صداتون موج بزنه چون اگه کلمه اول صحبتتون به دل خودتون نشینه ، تا آخر نمی تونید درست صحبت کنید و ...
البته فقط اینایی که گفتم کافی نیست ، مسئله خجالت کمی پیچیده است و باید ریشه یابی بشه ...

دو پست متوالی ادغام شد .

[cheguevara]

من شش سال است که دارم انواع کتاب روانشناسی از nlp ، مدیتیشن ، یوگا ، انرژی درمانی و شخصیت درمانی و هیپنوتیزم درمانی و دعا درمانی  ، رفتار درمانی و خلاصه هر چیز دیگری که به ذهنتان برسد مطالعه می کنم و به نوعی خودم در مورد همه اینها صاحب نظر هستم .ولی هنوز راهکاری عملی که به دردم بخورد پیدا نکردم . اگر کمک کنید ممنون می شم .

[LonelY]

راهکار عملی اینه که دقیقا همون کاری رو که ازش خجالت می کشین انجام بدین. حالا هر چی که هست.
فقط یکی دو بار اولش سخته.

[Designer]

LonelY  عزیز دوست داشتم دوتا دکمه تشکر داشتم تا دویار ازت تشکر کنم ! من خودم اینو که گفتی تجربه کردم .

[cheguevara]

چند بار به اصطلاح دل به دریا زدم و خواستم ارتباط برقرار کنم اما نتیجه بسیار دلسرد کننده بود و یک جورایی ترس مضاعف در من ایجاد کرد . به هر حال از اینکه نظر خود را با من در میان گذاشتید یک دنیا متشکرم .

[Designer]

چند بار به اصطلاح دل به دریا زدم و خواستم ارتباط برقرار کنم اما نتیجه بسیار دلسرد کننده بود و یک جورایی ترس مضاعف در من ایجاد کرد . به هر حال از اینکه نظر خود را با من در میان گذاشتید یک دنیا متشکرم .

چند باری نتیجه دلسرد کننده است ولی وقتی ادامه بدی و تسلیم نشی راه می افتی دوست من . منم تا حدی مثه شما بودم ولی الان از اون ور بوم افتادم !!!

[LonelY]

مرسی designer عزیز. منم همینو تجربه کردم

[cheguevara]

اگر ممکن است به من بگویید که خود در مورد مشابه من چگونه از این کمرویی خلاص شده اید ؟ متشکرم

[cheguevara]

وقتی چند بار دل به دریا زدم و هر بار نتیجه مثل قبلی بود و هیچ پیشرفتی ندیدم فهمیدم که نوع روشم اشتباه است اما نمی دانم روش درست کدام است ؟

[LonelY]

tahmasb شما لطفا دقیقا بگو چیکار کردی و نتیجه چی بوده؟

[cheguevara]

وقتی می خوام با کسی ارتباط برقرار کنم آن قدر هول و دستپاچه عمل می کنم که اول طرف از من دلسرد می شه بعد من از او . در جمع جدی گرفته نمی شم . نمی دانم چگونه سر صحبت را باز کنم و چه جوری صحبت را ادامه بدم . خیلی ها با دیدن چهره من احساس می کنند که با شخص به اصطلاح باحالی روبرو هستند ولی وقتی دو کلمه با من حرف می زنند می روند و پشت سرشان را هم نگاه نمی کنند . به خاطر همین همیشه در ارتباط برقرار کردن دودل هستم . نمی توانم در چشم مخاطبم نگاه کنم . یعنی می توانم اما جوری است که طرف فکر می کند به او خیره شده ام و این کار او را عذاب می دهد . در خیابان سرم را پایین می اندازم چون این نگاه آزار دهنده ولی بی غرض من سوءتفاهم ایجاد می کند . استعداد زیادی در بسیاری از کارها دارم اما تحقیقات نشان می دهد که موفقیت 20 درصد حاصل استعداد و 80 درصد حاصل توانایی برقراری ارتباط با دیگران است . از اینکه دارم زمان را از دست می دهم و به جایی نمی رسم عذاب می کشم .