خودم كردم كه لعنت بر خودم باد

ممنون از همگي.شايد قصه منم بعضي قسمتاي تكراري داشته باشه ولي مي خوام بگم از همه چي.من نياز به كمك دارم بنابر اين هر چيزي كه جاي سوال هست و كامل تر نياز به توضيح من داره بگين .تقريبا 4 سال هست كه ازدواج كرديم .من اهل دوستي هاي خيابوني نبودم.ولي مي خواستم عاشق شم و با عشق ازدواج كنم وخودم انتخاب كنم.نه انتخاب شم.طرفدار دوري و دوستي بودم .چنين شرايطي برام پيش اومد .با شوهرم تو اينترنت اشنا شدم .موقع اشناييمون ايران نبود.بعد 7 ماه آشنايي برگشت ايران و ازدواج كرديم .الان مي تونم بگم انتخابم كاملا احساسي بود اون موقع من 21 و همسرم 22 سالش بود.حتي خودم هم باورم نميشد كه به اين زودي و قبل خواهر بزرگترم .و در حاليكه اصلا قبل آشنايي باهاش قصد ازدواج نداشتم .شايد در عين اينكه خيلي احساساتي بودم چون مي ترسيدم ضربه بخورم يه حصار غيرقابل نفوذ دورم كشيده بودم.و به كسي اجازه ورود نميدادم .ولي بعد اشنايي باهاش عقل از سرم پريد.همش احساس شدم.اشتباه بود چون همه چي و در موردش اسون و حل شدني ميديدم.رو علاقش حساب مي كردم.اينو بگم كه همسرم قبل من به يكي از دخترهاي فاميلشون علاقه داشت و طي بعضي ماجراها نشد كه با هم ازدواج كنن و به گفته همسرم ديگه علاقه يي بهش نداشته ومنو انتخاب كرده بود .ولي دختره هنوز دوسش داشت .ولي اون زمان من به گفته هاي شوهرم اكتفا كردم چون ردش مي كرد.و خيلي هم از اون ماجرا نميگذشت كه با هم ازدواج كرديم.خوب اين قسمت اول اشنايمون بود شايد حوصلتون سر بره .ولي من نميدونم اينجا بايد همه چي رو از اول بگم يا فقط مشكلاتمو مطرح كنم؟