چه كاري بهتر ميكنه وضعيتمو

[zzgolo]

سلام از اينكه هوامو داريد ممنونم
اول اينكه مهربون و دلسوزم و دوست دارم با همه برخورد خوبي داشته باشم. صبورم اونم زياااااااااااااد
 خجالتي هستم وقتي با كسي مشكل دارم پيش خودم هزار جور تفسير مي كنم كه وقتي ديدمش اينو بگم اونو بگم ولي وقتي رو در رو ميشم زبونم بند مياد.
 تو جمع احساس مي كنم نمي توانم مثل بقيه صحبت كنم، حرف مي زنم اما بعد كه حرفام تمام شد از خودم بدم مي آيد و پشيمون مي شوم كه چرا اين حرفا را زدم و شبها از فكر اينكه چرا اين را گفتم و اون را گفتم احساس پشيماني مي كنم و پيش خودم ميگم حرف نزنم بهتره
احساس ضعف در برابر ديگران دارم  (البته ببخشيد كه اينقدر ميگم مشكل دارم آخه بدجوري ذهنم خراب شده)
حالا موندم چه جوري حلش كنم شما دوستاي گلم بگيد

[آنجل]

سلام گلم
كاش اين مطالبو ادامه همون تاپيك قبليت "اعتماد به نفس ندارم" مينوشتي... اينجوري دوستان راحتتر كمكت ميكردن.

[ponia]

سلام دوست عزیز
 علت اینکه وقتی با یک نفر روبرو میشی و زبونت بند میاد این هست که از قبل بارها تمرین میکی که چی بگی.
آخه شما که نمیخواهید در یک جمع رسمی سخنرانی کنید.ما زمانی برای سخن گفتن واینکه چی بگیم از قبل تمرین می کنیم
وخودمون وحرفهایی را که میخواهیم بزنیم را آماده میکنیم که قصد سخنرانی در یک جمع را داشته باشیم.
البته اینکه میگن اول فکر کن بعد حرف بزن کاملآ درسته ولی منظور از فکر کردن سنجیده وبا تعمق حرف زدن هست.البته اشکال نداره که مدت کوتاهی قبل از دیدن اون شخصی که میخوای باهاش صحبت کنی بطور مختصر پیش خودت مرور کنی که چی میخوای بهش بگی ولی این مرور باید خیلی سریع ومختصرباشه.
برای بالا بردت اعتماد به نفس نقاط ضعف وقوت خودتو شناسایی کن.ما معمولآ نقاط ضعف وقوت خودمون را بخوبی نمی شناسیم وهمین باعث سرخوردگی وناکامی وتعارض وخودکم بینی وگاهی هم گرفتن تصمیمات عجولانه میشه.
بطور مثال همین خجالتی بودن یک نقطه ضعف هست که معمولآ بامعاشرت وحضور بیشتر در جمع بمرور زمان از بین میره.
البته حضور در یک جمع سالم وشاد وحضور بیشتر در اجتماع.مثلآ شرکت در کلاسهای مختلف وروربرو شدن با افراد متفاوت.
خود من در نوجوانی خیلی خجالتی بودم ولی در اواخر دوران دبیرستان کاملآ از این خجالتی بودن رهاشدم.
البته به نظر من کمی خجالتی بودن خوبه .
باید بخودت فرصت بدی تا در کمال آرامش این نقطه ضعفها را برطرف کنی.
راستی درباره خودت منصف باش وبه نقاط قوت خود اهمیت بده.به صفات برجسته ای که داری اهمیت بده.
اگر حرفی زدی که از گفتنش پشیمان شدی بخودت تاکید کن که گذشنه ها دیگه گذشته ومرور این قضیه هیچ فایده ای جز وقت تلف کردن  نداره.
مهربانی ودلسوزی وصبور بودن شما از صفات برجسته ونقطه قوت شماست.
در ضمن حتمآ خودتو با کارهای مفید سرگرم کن.وقتی انسان سرگرم باشه وقت واسه اینکه روی موضوعی وسواس بشه پیدا نمیکنه.
دوست عزیز سعی کن همیشه خودت باشی واینکه دیگران چطور صحبت میکنن مهم نیست.قرار نیست ما دایمآ طوری برخورد یا صحبت کنیم که مورد پسند دیگران واقع بشه.مهم این هست که رفتار وبرخورد ما اخلاقی وانسانی باشه.
راستی یک تمرین مفید واسه دور کردن افکار وسواسی این هست که هرموقع یکی ازاین افکار اومد سراغت بهش بگو وقت ندارم واگر خیلی سماجت کرد بهش بگو10ثانیه بهت وقت میدم بعداز 10ثانیه تورو از ذهنم بیرون میکنم.این تمرین مخصوصآ واسه شبها که افکار مزاحم نمیذارن بخوابیم خیلی مفیده.

 
موفق باشی وخدانگهدار

[دریا]

سلام

خب شاید خیلی از ما گاهی اوقات با این مسئله مواجه باشیم که از حرفی که زدیم پشیمون میشیم ...

به نظر من اول باید تمرین کنیم ابتدا فکر کنیم و بعد صحبت کنیم تا دچار پشیمونی نشیم ...

ولی وقتی حرفی رو زدیم باید بدونیم که دیگه کار از کار گذشته و حرف زده شده، اگه حرفی زده باشیم که باعث رنجش کسی شدیم می تونیم عذر خواهی کنیم، شاید ما فقط فکر کردیم که اون طرف ناراحت شده در صورتی که اصلا دلخوری ای پیش نیومده باشه!! بسیاری از مواقع این طوریه .... گاهی اوقات هم ما باید از حق خودمون دفاع کنیم، حالا ممکنه طرف هم ناراحت بشه، خب ناراحت بشه!! مهم اینه که حرفی که باید زده بشه ،باید زده بشه .... در این جور مواقع باید بی خیالی رو پیشه خودت بکنی ...

گاهی اوقات هم می تونی از بعضی حرفای خودت جک بسازی !! مثلا من یکی دو بار پیش اومد برام ناخودآگاه سوتی ای دادم که هر وقت یادش می افتم نمی دونم باید بخندم یا گریه کنم! ولی بیشتر می خندم، بعدشم میگم بی خیال .... طرف یادش رفته ولی من هنوز یادمه !!!

همیشه این رو یادت باشه که بسیاری از مسائلی که ما براش نگران و ناراحتیم، هرگز نمود بیرونی ندارن و ما فقط در ذهنمون اون ناراحتی و نگرانی رو ساختیم... این مطلب می تونه به ریلکس شدنتون کمک زیادی کنه .

موفق باشی .