کمک برای رفع وسواس فکری

[nodehi]

با سلام. سالهای زیادیه که دچار وسواس فکری هستم اما تا الان اینقدر اذیتم نکرده بود و حتی اونو به حساب با دقت بودن زیادم میگذاشتم. اما چند وقتی است که خیلی خیلی اذیتم میکند و در تمام ابعاد زندگیم مثل کارهای روزانه، درس و رابطه ام با دوستام و ... تاثیر گذاشته. بارها و بارها با خودم قرا گذاشتم که نسبت به ساده‌ترین مسائلی که نسبت بهش وسواس بخرج میدم بی توجه باشم اما هرگز بطور کامل نتونستم از توجه بهش خودداری کنم. این موضوع به درسم هم کشیده شده و خیلی بهم لطمه زده. نمیدونم چی کار باید بکنم؟؟؟؟؟   
از کسانی که میتونن یه راهنمایی درست و درمون بکنن خواهش میکنم لطف کنن و راهنمایی کنند و یا یک متخصص معرفی کنند. متشکرم

[پناه]

سلام دوست خوبه من . مشکلت حل شدنیه مطمئن باش . و تا خودت نخوای هیچ کس دیگه نمیتونه در رفع شدنش بهت کمک کنه .

من دقیقا نفهمیدم وسواست چجوریه عزیزم . یه جور حساسیت به اینکه نمره خوب بگیری ؟ یا یه کاریرو درست و کامل انجام بدی ؟ یا هر چیزو واسه محکم کاری چند بار انجام می دی؟ یا اینکه مثلا از روی جملات کتابت چند بار می خونی ؟ می شه یه کم توضیح بدی ؟ یا اصلا استرسو با وسواس اشتباه گرفتی‌؟

راستش من از وقتی یادم میاد وسواس شمارش داشتم . هر چیز قابل شمارشو می شمردم و از اینکه عددا زوج نمی شدن عصبی می شدم . وقتی مدرسه ای بودم زنگ ریاضی کلافه می شدم . ولی بعد یه روز با خودم فکر کردم و گفتم  کار من خیلی هم جالبه . نباید بهش به عنوان یه مشکل فکر کنم . الان شمردنو خیلی دوست دارم . کارمم همش حساب کتابه . کلیم ازش لذت می برم .

تازه به نظر من شمام نباید با خودت هی تکرار کنی که وسواس فکری داری . هنوز تا اوون مرحله خیلی مونده . شما الان فقط یه کم دقیقی . 
دوست خوبم درباره مشکلت یه کم بیشتر توضیح می دی ؟؟ ولی قبلش باید قول بدی که انقد نگران نباشی .

[nodehi]

سلام پناه عزیز. در ادامه مطلبی که شما نوشته بودید آنچه به ذهنم میرسید رو براتون مینویسم.
تو این یکی دو ماه که در مورد کارهای وسواسی ام فکر کردم به نظر خودم وسواسم به چند بخش تقسیم میشه:
1-در مورد درس خوندن همونطوریه که شما گفتی درسته. همیشه وقتی میخوام یه صفحه کتاب درسی رو بخونم هر پاراگراف رو چند بار میخونم و تکرار می کنم بعد میرم سراغ پاراگراف بعدی. برای همین همیشه مطالعه ام خیلی طول میکشه و خیلی هم زود از ذهنم میره.
یا اینکه وسواس دارم که اول جزوه هام رو مرتب بنویسم بعد بخونم.
2- در مورد کارهای روزانه ام هم عادت دارم همیشه همه چیز سرجای دقیق خودش باشه اگه کمی این ور و اونور باشه کلی وقت میذارم و مرتبش می کنم. مثلاً همیشه دوستم میگفت آدم هر وقت میاد تو اتاق تو مرتبه انگار که میخواد مهمون بیاد.
یا مثلاً همیشه وقتی من توی خونه جارو برقی میکشم مامانم تا یک هفته جارو نمیزنه چون من خیلی وقت میذارم و دقیق این کار رو انجام میدم. حالا الان مدتیه که می بینم این کارها نه تنها روح و روانم رو اذیت میکنه
جسمم رو هم دچار مشکل کرده بطور مثال من در این سن و سال تا کمی فعالیت میکنم کمر درد میگیرم . واقعاً خودم هم به خودم رحم ندارم و دلم برای این بدن بیچارم میسوزه.
مدتیه دارم سعی می کنم که اگر مثلاً جایی نا مرتبه (البته به نظر من اینطوریه، چون همه چی آنکات شده نیست) بهش توجه نکنم اما بیشتر از 3 یا 4 روز دووم نیاوردم و دوباره روز از نو و روزی از نو.
نمیدونم چه جوری باید ذهنم رو منحرف کنم؟
ببخشید که پر چونگی کردم. متشکر از اینکه وقت میگذاری و این مطلب رو میخونی.

[پناه]

عزیزم پاسختو ارسال کردم .
امیدوارم تونسته باشم بهتر کمکت کنم

[maryam0000]

سلام عزیزم
راستش مشکل وسواس شما رو درک می کنم. اما خوشبختانه مشکل شما قابل حله و فقط به کمی تلاش و تحمل شما بستگی داره. من فکر می کنم مشکل وسواس بیشتر در افرادی وجود داره که به نوعی در مراحلی از زندگی مشکلاتی داشتند و شاید خودشون اصلا به این مساله فکر نکنن که علت مربوط به چیه.
وسواس در ابتدا به این شکل شروع میشه و بعد تبدیل میشه به یه عادت. به خاطر همینه که میگم یه کم تلاش لازمه تا بتونیم برخی عادات رو ترک کنیم.
منم قبلا یه جورایی وسواس رو تجربه کردم گلم و شاید خنده ات بگیره اگه بگم چه وسواس های عجیب و غریبی داشتم. مثلا اصلا نمی تونستم تحمل کنم که کفش ها به هم برخورد کنن. هرجا کفشی می دیدم که به هم چسبیدن حتما باید اونها رو از هم جدا می کردم. خوب این مشکلی بود که توی مهمونی ها و جاهای عمومی واقعا واسم دردسرساز میشد و ممکن بود بقیه فکر کنن دیونه ام . و اگه هم نمی تونستم این کار رو بکنم عصبی می شدم و یا اینکه یه مدت یه خط خیالی توی ذهنم تصور می کردم و یه خط دیگه که هر کاری می کردم نمی تونست اون یکی خط رو قطع کنه و اعصابم حسابی خرد میشد.
ببین گلم، ممکنه خیلی از آدمها وسواس های مخصوص خودشونو داشته باشن. اما مهم اینه که بتونی بهش غلبه کنی. واسه منم ترک این کارها واقعا سخت بود. اما سعی کردم بهشون اهمیت ندم. مثلا وقتی کفش هایی که به هم چسبیده بودن رو می دیدم سعی می کردم به خودم بگم خوب، چه اتفاقی میفته اگه اونها رو از هم جدا نکنم؟ اصلا چرا باید این کار رو بکنم؟ مگه چی میشه اگه اون چیزی که من می خوام اتفاق نیفته؟ و اینطوری بود که به مرور این موضوع اهمیتش رو واسم از دست داد.
البته سعی در فرار از مساله هم می تونه در برخی موارد کاربرد داشته باشه، مثلا سعی کنی به نوعی از عوامل وسواس فرار کنی و بهش فکر نکنی.
به نظر من شما باید سعی کنی موضوع اهمیتش رو واست از دست بده. مثلا به این فکر کن مگه چی میشه اگه همه جا از تمیزی برق نزنه؟ مگه چی میشه همه چیز دقیقا شبیه به اون چیزی که من می خوام نباشه؟ به خودت بگو، باید امتحان کنم و ببینم اگه اون چیزی که من می خوام اتفاق نیفته چی میشه؟
سعی کن هرطور شده کاری کنی هرچیزی که برات وسواس ایجاد می کنه اهمیتش رو از دست بده .
موفق باشی گلم