ترس از دانشگاه و درس پرسيدن

[zzgolo]

سلام
من از كلاس اول ابتدايي كه بودم خيلي خجالتي بودم طوري بود كه من نمي توانستم با كسي دوست شوم و يك حالت كم رويي داشتم و برادرم همش به من مي گفت كتاب رياضيت را بياور و من كه بلد نبودم ولي اكثر ا جمع و تفريق را با دستم حساب مي كردم و ذهني نمي توانستم و خانواده ام از من مي خنديدند و من زده مي شدم از درس و لي وقتي داداشم برايم درس توضيح مي داد دو سه بار تكرار مي كرد زود ياد مي گرفتم و خوش مي آمد و حالا كه سال 79-80 ديپلم را گرفتم و ديگر مي ترسيدم به دانشگاه بروم و من خيلي دوست داشتم پيشرفت كنم ولي مي ترسم باز توي دانشگاه نتوانم چه كار كنم به نظرتان مي توانم موفق بشوم يا نه راهنماييم كنيد 

[kiuhnmgtrdcv]

سلام
ترس و كلا احساسات به صورت ناخوداگاه به ادم كمك ميكنه ولي نبايد اسير احساساتمون باشيم
بايد به خدا توكل كنيم و از قدرت خدا كمك بگيريم

[آنجل]

سلام عزیزم
اشتباه نکن! به خاطر یه ترس بی مورد آیندتو خراب نکن... فکر کردی بقیه که میان دانشگاه چه جورین مگه!؟
لزومی نداره آدم تو همه ی علوم استعداد داشته باشه... البته به نظر من آدم تو همه علوم استعداد داره منتها تو یه شاخه استعدادش بیشتره ولی تو یه شاخه استعدادش کمتر که باید تلاششو بیشتر کنه... تو اول بگرد علاقتو پیدا کنو دلتو بزن به دریا و شروع کن...
میدونی من فکر میکنم شما خییییییییییییلی به حرفا و عکس العمل های دیگران اهمیت میدیو از محیط تاثیر میگیری! عزیزم سعی کن تاثیر بذاری! سخت نیست فقط باید سعی کنی آروم آروم بر ترسای بی موردت غلبه کنی... کم کم از موردای کوچیکو تو محیطای کوچیک مثل خونه و خونواده شروع کنو جسارت به خرج بده! حرف دلتو بزن... سعی کن نظر بدی... ازینجا هم میتونی شروع کنی برو تو تاپیکای مختلف ببین اگه واقعا چیزی به ذهنت میرسه به دوستات بگو... ممکنه چندبار کسی از حرفات خوشش نیاد ولی چندبار که ازت استقبال کنن کم کم اعتماد به نفس پیدا میکنی... شجاع باش عزیزم اونقدرا هم سخت نیست...

[محمد(شب نشين)]

با آبجي آنجل موافقم شديد،
تا رد محيط ترس معقول و منطقي قرار نگيريد ترستون نميريزه،
متوجه منظورم كه شديد؟
يعني دقيقا همون چيزي كه آنجل عزيز گفت،
برو جلو و نترس چندبار امتحان كني ترست ميريزه.

[دریا]

سلام

سخت نگیر...
خب منم هنوز با انگشت حساب می کنم!! تازه بعضی دوستام که آمار هم می خونن با دست حساب می کنن ...

در این جور مواقع سعی کن قضیه رو زیاد جدی نگیری، شوخی به حساب بیار، حتی هر وقت خواستی -فرضا- با انگشت جمع و تفریق کنی به خودت بخند.... بخند ولی مسخره نکن .... اگرم کسی مسخره کرد وقتی ببینن تو خودت داری می خندی و از خودت ناراحتی نشون نمیدی، خودشون بی خیال میشن ....

با انگشت شمردن و حساب کردن، فقط یه مثاله .... شما می تونی اگر مواردی هم شبیه این برات پیش اومد، همین کاری که بالا گفتم رو انجام بدی ....

و پیشنهاد خانوم آنجل هم خیلی خوب بود، از مسائل کوچیک استفاده کن برای بالا بردن اعتماد به نفست ....

و همین طور پیشنهاد آقا محمد، هر کاری رو که ازش می ترسی کم کم برو طرفش، به مرور ترست می ریزه - البته این کم کم رفتن نباید چند سال طول بکشه... -

به نظرتان مي توانم موفق بشوم يا نه

حتما می تونی ،
البته اگه بخوای حتما می تونی ....

موفق باشید .

[kiuhnmgtrdcv]

من قبلا گفتم احساسات در مواقع مختلف به کمک ما میان ولی نباید اسیر احساساتمون باشیم من این مطلب بیشتر باز میکنم
احساسات میخوان به ما کمک میکنن ولی  گاهی هم به ما دروغ میگن یعنی واقعیت را ان طور که هست به ما نمیگویند
همین احساسات مانع یا باعث پیشرفت ادم میشه
مثلا من یه مساله ریاضی حل میکنم و احساس میکنیم توی ریاضی استعداد دارم
یکی دیگه یه مساله ریاضی نمیتونه حل کنه و احساس میکنه توی ریاضی استعداد نداره و همیشه از ریاضی فرار میکنه
اینجاست که این احساس بهش دروغ میگه
احساس تشخیص نمیده که ما در ریاضی استعداد داریم یا نداریم یا روش حل کردنمان درست بوده یا نبوده بلکه فقط یه موج منفی ارسال میکنه که این کار اشتباه هست
حالا کسی که با عقلش مساله تجزیه کنه میفهمه که روشش اشتباه بوده نه اینکه توی چیزی استعداد داره یا نداره
یعنی این موج منفی احساس بخاطر روش اشتباه حل کردنش بوده نه بخاطر اینکه در چیزی استعداد داره یا نداره
این یعنی ادما بر اساس الگوی ذهنی که توی گذشته از خودشون ساختند رفتار میکنند
این واقعا تاسف اوره
اگر کسی بخواد  بر اساس الگوی ذهنی که از خودش ساخته عمل کنه هیچ وقت نمیتونه پیشرفت کنه
وقتی مدرسه میرفتم برام خیلی جالب بود که اونایی که مثلا اول راهنمایی درسشون خوبه همونا هم دوم راهنمایی درسشون خوبه و اونایی که تو اول راهنمایی درسشون بد بوده ، دوم راهنمایی هم درسشون بد هست
یا اونایی که خجالتی هستند همیشه خجالتی میمونند
این بخاطر همون الگوی ذهنی که من گفتم  هست یه بچه ای که درسش خوب نیست هیچ وقت تصور نمیکنه که تبدیل به کسی بشه که درسش خوب باشه
پس برای شما هم ترس شما میخواد از شما حمایت کنه ولی اینجا به شما دروغ میگه که نمیتونی بلکه به شما میگه که روشت اشتباه شاید هم روشت اشتباه نباشه و فقط یه احساس پوچ باشه همین!