من مشکل رو میدونم،برخورد با مشکل رو نه!

[mehman_12]

صمیمیترین دوستم پسریه که الان ۲ ساله تقریبا ۲۴ ساعت با هم هستیم،تمام مسافرت‌ها ،مهمانی ها،چون خواب گاهمون  فقط ۱۰۰ متر با هم فاصله داره(آلمان درس میخونیم).با هم غذا می‌خوریم با هم خرید می‌کنیم.

یک هفته بعد از آشنایی من شب پیشش موندم!و همون شب به من گفت که دوست دختر داره در کشور دیگه.می‌خواستم رابطه رو تموم کنم اما نشد!

و ما نزدیکتر و نزدیکتر شدیم،بدون اینکه رابطه تعریف بشه.ساله پیش به خاطره مشکله شخصی‌ با اون خانوم به هم زد.اما در تعریف رابطه با من فرقی‌ نکرد مگر اینکه چون خیلی‌ بهش سخت میگذشت ما نزدیکتر شدیم.

من چند بر بهش ابراز علاقه کردم،و هربار اولش ناراحت شده ،اما دوباره رابطه مون همون رابطه قبلی‌!

بسیار وابسته هستم بهش،و میدونم که این رابطه آینده نداره در واقع مشکل رو میدونم اما برخورد با این مشکل رو نمیدونم:(

چون الان روز‌های خیلی‌ سختی رو دارم چون تا یک ماه دیگه از آلمان میره و من نمیدونم چه کنم با این همه احساس و وابستگی؟تقریبا بهترین  خاطرات زندگیمو ساخته!

چرا اون نباید دلتنگ بشه،برای اون سخت نیست ۲ سال به یک آدم زندگی‌ کنه و بعد بره؟

[مهربان]

سلام

به خانواده OFC خوش اومدی

این آقا پسری که میگی ایرانیه ؟ چندسالشه؟

میشه بیشتر راجع به مشکلت بگی؟

دوست داشتن دلیل بر با هم بودن نیست.

[panizz]

خب در اصل این آقا در حق شما بدی نکرده. بلکه خیلی هم آقایی کرده. منظورم اینه که از اول هم بهت گفته که دوست دختر داره. و توی این یه سال اخیر هم که دوست دختر نداشته در مقابل ابراز علاقه شما به خودش رفتاری رو داشته که فهمیدی از سوی او علاقه خاصی وجود نداره. و در مورد احساسش به شما هیچ گونه دروغی به شما نگفته و  حالا که می خواد بره... برای چی دلتنگ بشه؟

[mehman_12]

@پانیذ: من نه تنها از دوستم گله‌مند نیستم بلکه خیلی‌ هم بهش احترام می‌گذارم،هرچند که گاهی اذیتم هم میکنه(مثلا غیرتی می‌شه،یا وقتی‌ چند بار ازش خواستم دیگه رابطه مون معمولی‌ بشه،بده ۲ روز قرارمون یادش رفت و باز ...)

اما همینطور که گفتم میدونم مشکل توقع من یا حتا بشه گفت توهم من نسبت به آینده است.

میدونم که بهم اعتماد داره و دوستم داره(اشتباه نشه با دوست داشتن احساسی‌ و رمانتیک) خیلی‌ هم هوامو داره اما من با این سطح توقع و احساسم و آرزوم چیکار کنم؟!

@مهربان:ما هر دو ۲۷ ساله هستیم.