نمیدونم چی درسته! نمیدونم چیکار کنم!

[anastasia]

سلام
من 23 سالم هستش .
من تا حالا با هیچ آقایی رابطه دوستی نداشتم . توی دانشگاه میدونم که هستن که میخوان باهام دوست بشن ولی نمیتونم! البته یکی از پسرای دانشکده چند ماهی بود که میدونستم ازم خوشش میاد و همش میخواست با ایماو اشاره اینو بهم بفهمونه ولی من خودم رو میزدم به کوچه علی چپ (اونم در حالی که ازش بدم نمی آمد) ، ترم قبل این ایما و اشاره ها خیلی بیشتر شد ولی من باز هم ترسیدم از اینکه اشتباه کنم! ترسیدم که واقعا دوستم نداشته باشه...همون ترم با یکی از دختر ها دوست شد...از بس چند مدت جلو چشم بود ازش داشت بیشتر خوشم می اومد ولی تا دوست شد دیگه سعی کردم فراموشش کنم (البته همیشه ته دلم غمگین بودم و حس میکردم که اون دختر بی موقع اومد و...) ، کامل نه ولی تا حدودی قبول اینکه با کس دیگه دوست شده برام عادی شده بود...این رو هم بگم که دوست شدنش توی نظرم خیانت محسوب میشد و فکر میکردم اگه واقعا دوستم داشت کمی بیشتر صبر میکرد چون من که با کسی دوست نشده بود که نا امید بشه و بره سراغ یه دختر دیگه...همه چیز عادی بود تا 2 هفته پیش که باز هم مثل ترم قبل شروع کرد به نزدیک شدن و ایما و اشاره...اولش باز خودم رو زدم به اون راه چون نمی تونستم بهش اعتماد کنم ولی بعد راضی شدم و به خودم قول دادم که این دفعه که اومد بهش پا بدم تا حرفش و بزنه ولی در کمال تعجب با بی محلیش مواجه شدم و امروز متوجه شدم که هفته قبل با دوست دخترش قهر کرده و امروز با هم آشتی کردن...این آقا پسر اومد و احساسات منو باز شعله ور کرد و رفت . نمیتونم با دلم کنار بیام. اون آقا که میدونست میخواد باز آشتی کنه پس چرا اومد به طرف من؟! نمی تونم فراموشش کنم.دارم عذاب میکشم. همش حس آدمی رو دارم که یه چیزی رو گم کرده و از دست داده! من چیکار کنم؟ به نظرتون اگر پسری دختری رو از ته دل دوست داشته باشه میذاره بره با کس دیگه دوست بشه؟ لطفا راهنماییم کنید...مرسی

[شرمینه]

سلام آناستازیا جان

راستش روابط عمومی اجتماعی با جنس موافق و مخالف باعث شناخت بهتر می شه، مسئله فقط دوستی خصوصی نیست، وقتی تو شناخت داشته باشی نسبت به آقایون با دیدن رفتارشون می تونی بفهمی جزئ کدوم دسته هستند.........

اولا که اگر پسری قلبا دختری رو دوست داشته باشه هیچوقت با ایما و اشاره رابطه بر قرار نمی کنه، یا مستقیم میاد باهات صحبت می کنه و یا با وساطت دوستان میاد جلو و یا اگر خیلی مصمم باشه که از طریق خانوادش.........بعدشم کسی که با یک هفته قهر با دوستش باز سراغ تو اومده اصلا قابل اطمینان نیست...... باید شکر گزار باشی که تو الان جای اون دختر نیستی که با کوچکترین اختلافی ، دوستت دنبال دخترهای دیگه باشه.........

اینها نشانه هاییست که باید بهشون توجه کنی....... بعدشم آیه نیومده که همه وقتی بزرگ می شن باید دوست پسر یا دوست دختر داشته باشن، هر چیزی که زیاد می شه لزوما درست نیست.....

سعی کن خودت رو بهتر بشناسی و به درستی وپاکی خودت ایمان پیدا کنی..اینطوری هم در معاشرت های اجتماعی بیشترین احتمال موفقیت رو داری و آدم های بهتر و صادق تری بسراغت میان.

[memol]

سلام دوست من
میخوام بگم از این موضوع ناراحت نباش چون تو ذهنت بهش فکر میکنی این موضوع برات مهم جلوه میکنه سعی کن فراموشش کنی

[بصیر]

من تا حالا با هیچ آقایی رابطه دوستی نداشتم . توی دانشگاه میدونم که هستن که میخوان باهام دوست بشن ولی نمیتونم!

این جوری باشی واقعا راحت تری
باور نداری برو چند مورد مشکلاتی که در همین انجن در  رابطه دوستی دختر و پسر  هست  رو بخون  می فهمی منظورمو

فقط زیاد حوصله بحث ندارم اما می تونم بگم  حداقل بعضی از این روابط منجر به مشکلات روحی و روانی میشه که متاسفانه
بیشتر این مشکلات متوجه دخترهاست تا پسرها
حالا اگرم بگم مشکات جنسی بعضیها بدشون میاد اما خب من اصلا کار به بروز این جور مشکلات ندارم و با این که امکانش هم
هست اما مهمتر مشکلی که ممکنه پیش بیاد بیشتر همون مشکلات روانی هست

[anastasia]

مرسی از جواب هاتون ، از شرمینه عزیز ، ممول جان و آقای حسین .
ممول جان ، بله زیاد بهش فکر میکنم ولی این مسئله بیشتر اوقات نا خواسته است ، هر وقت به یادش می افتم قلبم به درد میاد .
آقای حسین ، حرفتون رو قبول دارم و میدونم که دوستی های بین دختر ها و پسر ها هم مشکلات خودش رو داره بخصوص برای کسی مثل من که مطمئنم نخواهم توانست تمام (در اصل اغلب) خواسته های طرف مقابلم رو به انجام برسونم ، من توی خانواده ای بزرگ شدم که تمام حواس و توجه پدرو مادر رو داشتم و دارم ، اگر جایی رفتم با پدر و مادر بوده و... بنابراین نخواهم توانست هر وقت طرفم بخواد باهاش برم بیرون یا هر حتی وقت اون بخواد باهاش مکالمه تلفنی داشته باشم ( البته نه اینکه نشه! میشه ولی باعث دروغ گفتن به پدرو مادرم  و پنهان کاری میشه و قبول استرس میشه برای خودم ... ولی آخه رابطه ای که توش استرس باشه که لذتی نداره! ) ... از نظر روابط جنسی که خودم به هیچ قیمتی حاضر نیستم که...  در هر صورت من حرفتون رو قبول دارم ولی قبول کنید که احساس تنهایی چندان خوشایند نیست و گاهی خیلی آدم رو اذیت میکنه ، خالی بودن جای یک عشق خلاء خیلی بزرگیه ... قبول دارید؟
شرمینه ی عزیز ، میدونی! فکر کنم همشون ازم میترسن! یه بار چند ترم پیش از یکی از پسرا با دوستش داشت توی راهرو پشت سرم می اومد ( تو راهرو کسی نبود!) ، شنیدم دوستش بهش گفت : برو بهش بگو دیگه! و اون آقا هم در جوابش برگشت گفت : می ترسم باهام دعوا کنه! ... باور کن من قیافه ترسناکی ندارم! نمیدونم شاید چون بهشون نگاه نمیکنم یا باهاشون حرف نمیزنم یا سعی میکنم ازشون فاصله بگیرم این فکر رو در موردم میکنن (البته این فاصله گرفتن رو به حساب تحویل نگرفتنشون نذار ، تک تکشون (در اصل تک تک بچه های دانشگاه چه دختر و چه پسر) برام به عنوان یه هم دانشگاه ای و یه انسان قابل احترام هستن ، البته مثل اینکه خودشون اینو نمیدونن!) ... همین ترس هم باعث میشه هیچ کدوم به خودشون اجازه ندن که بخوان کاری بکنن ... راستش ایما و اشاره رو در حق خودم و شخصیتم بی احترامی میدونم به خاطر همین هم چندان به ایما و اشاره ها اهمیت نمیدم ، به قول شما اگر کسی واقعا دوستم داشته باشه میاد بهم میگه حتی اگر امکانش رو بده که باهاش دعوا کنم ( که نمیکنم! فوقش میگم نه!) ... ولی در مورد اون آقا که توی نوشته اول در موردش نوشتم ، حتی موقع دوستیش هم رفتارهایی میکرد که میتونم متوجه منظورش بشم! مثلا هر وقت با هم بودن و منو میدی سرش رو مینداخت پایین یا حتی یک بار وقتی من رو دید دست دوست دخترش رو که به دستش حلقه شده بود رو ول کرد و رفت سوار ماشین دوستاش شد و رفت! ... ولی خودم هم نمیتونم بهش اعتماد کنم (یعنی به هیچ کس نمیتونم اعتماد کنم! از اشتباه کردن میترسم و شاید این بزرگترین اشتباهم باشه! شاید برای بدست آوردن موفقیت و خوشبختی باید خطر کرد)
یه سوال دیگه هم دارم! که از هر کس پرسیدم جواب کاملی بهم نداده یا اصلا جواب نداده! دختر پسرا چه جوری با هم دوست میشن؟؟؟؟ البته خودم یه کشفایی کردم که نمیدونم درست باشه یا نه! مثلا پسر با سر به دختر میگه بیا و دختر هم میره و با هم دوست میشن!....کلا کمتر دیدم که پسر بیاد و از دختر تقاضای دوستی کنه! مثل اینکه ایما و اشاره مد شده!... میشه شما به سوالم جواب بدید؟!
مرسی از همه از وقتی که میگذارید

[بصیر]

حرفتون رو قبول دارم ولی قبول کنید که احساس تنهایی چندان خوشایند نیست و گاهی خیلی آدم رو اذیت میکنه ، خالی بودن جای یک عشق خلاء خیلی بزرگیه ... قبول دارید؟

اونی که نداره یه درد داره و اونی هم که داره هزارتا درد

یه سوال دیگه هم دارم! که از هر کس پرسیدم جواب کاملی بهم نداده یا اصلا جواب نداده! دختر پسرا چه جوری با هم دوست میشن؟؟؟؟ البته خودم یه کشفایی کردم که نمیدونم درست باشه یا نه! مثلا پسر با سر به دختر میگه بیا و دختر هم میره و با هم دوست میشن!....کلا کمتر دیدم که پسر بیاد و از دختر تقاضای دوستی کنه! مثل اینکه ایما و اشاره مد شده!... میشه شما به سوالم جواب بدید؟!

به نظر من دوست دختر یا پسر پیدا کردن اصلا نیاز به هنر نداره
چون هر دوشون به خاطر بصورت  طبیعی و ذاتی جذابتهایی برا همدیگه دارن اگرم به سوی هم جذب بشن هنری خاصی از خودشون نشون ندادن .به هر صورت اون جذابیتهای طبیعی اونها رو میکشونه !
هنر اونکه کسی بتونه با هنر خودش بیاد جلو ..تازه جوری هم بیاد جلو که بعدش توش نمونه نه این جور روابطی که معلوم نیست عاقبتش چی باشه

[anastasia]

توی نوشته دومم نوشتم که :

"حتی موقع دوستیش هم رفتارهایی میکرد که میتونم متوجه منظورش بشم!" 

تصحیحش میکنم :

"حتی موقع دوستیش با اون دختر خانم هم رفتارهایی میکرد که نمیتونم متوجه منظورش بشم!"
به اشتباه نوشتم میتونم متوجه منظورش بشم! ولی در اصل نمیتونم!

------------------------------------------
جدا هم آقای حسین ، نداشتنش یه درد و داشتنش 1000 تا ، شایدم داشتنش یه درد و نداشتنش 1000 تا!
یه چیزی بگم! متاسفانه بازم متوجه نشدم چه جوری با هم دوست میشن!

[شرمینه]

ببین برای دوستی به اندازه موهای سرت راه و روش هست که هر گروه از انسان ها بنا به فرهنگ و تربیتشون راهی رو انخاب می کنن.

مثلا ممکنه پسری بیاد مستقیم بهت بگه (که در 90% موارد این کار رو نمی کنن در محیط های بسته ای مثل دانشگاه) ولی ممکنه وسط خیابون یکی بهت بگه شمارمو می گیری؟ که خودت هم می دونی اونا از کدوم گروهن و توقعشون از آشنایی چیه...... .

 گروه بسیار زیادی تو روابط اجتماعی ،ایجاد دوستی و آشنایی میکنن مثلا وقتی تو هر روز با روی گشاده وارد کلاست شی و به همه چه پسر و چه دختر بدور از جنسیت سلام و علیک کنی، اولین قدم رو برای روابط اجتماعی سالمت برداشتی و اولین نکته مثبت رو در ذهن مخاطبینت ایجاد کردی، بنابر این اگر علاقه ای هم پیش بیاد طرف راحت تر می تونه بهت ابراز کنه که این سیستم در محیط های دانشگاهی و کاری متداوله، سیستم های دیگه هم هست از جمله اینکه اگر تو به کسی علاقمند شدی متوجهش کنی که پیشنهاد می کنم این کار رو نکنی، چون ممکنه سوئ تفاهماتی بوجود بیاد....

ولی بخوام بگم راه زیاده، بسته به ادمشه........ تو اگر خودت رو بشناسی و باور کنی و در روابط اجتماعیت هم فاصله گیری زیادی نکنی و اجازه شناخت به بقیه بدی مطمئن باش آقایون خودشون راهشونو بسمت تو پیدا می کنن....... ولی اصراری نکن در این مسئله و فکر نکن اگر دوستات همه دوست پسر دارن و تو نداری خیلی فاجعست.....این رو بدون که این حمایت و گرمی خانوادت بوده که تورو تاحالا از محبت دیگران بی نیاز کرده و این موهبت خیلی با ارزش تر از اینه که آدم با هر کی سر راهش قرار گرفت قسمتش کنه....

[anastasia]

شرمینه جان ، میدونی چیه! من دست به سلام و علیکم خیلی خوبه ، خیلی هم راحت ارتباط برقرار میکنم ولی این صرفا مختص دخترا و خانوما هستش . با آقایون نمیتونم! اصلا چشم به طرفشون نمی چرخه! چه برسه بخوام سلام بدم! فکر کنم هر چقدر اونا از من میترسن من 1000 بار بیشتر میترسم ... آخه چطوری فاصله نگیرم! آخه من و بقیه آقایون دانشکده چه نیازی به هم داریم که بخوام ازشون فاصله نگیرم و بهشون نزدیک بشم! اگه بخوام درس بپرسم از استاد میپرسم و فوق فوقش از دخترای دیگه (که اصولا کمتر سوال برام پیش بیاد) ، جزوه بخوام از دخترا می گیرم  و ... پس من و چه به آقایون! ... اون دفعه شنیدم دوتاشون تا منو دیدن به هم گفتن که : هیچ کس جرات نمیکنه بره به این چیزی بگه! ... به نظر شما این یعنی خوبه؟ یا بد؟ ... به نظر خودم هم خوبه و هم بد .

نه! اتفاقا اصراری برای دوستی با هر کسی ندارم ، چون دلم یه عشق واقعی میخواد ، یه عشق خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی بزرگ .

یه سوال هم دارم (شاید پاسخ دادن به این سوال بیشتر تخصص آقایون باشه) : دلم میخواد بدونم اگه یه آقایی عاشق یه خانومی باشه براش حاضره چکار کنه؟ آیا آقایون میتونن رو عشقشون پا بگذاره؟ عشق آقایون چه شکلیه؟ عشقشون زود گذره یا موندگار؟ و ... به طور کلی در مورد عشق در آقایون می خوام بدونم .

یه سوال دیگه هم دارم : اگه یه خانم از آقایی خوشش نیاد چه طور باید به اون آقا بگه که ناراحت نشه و دلش نشکنه و زیاد غمگین نشه  (صرفا برای کسب اطلاع میپرسم ، مورد اجرایی برام نداره)

بازم مرسی
__________________________
من در جواب یکی اعضای محترم انجمن یه پیام خصوصی دادم که نمیدونم رسیده یا نه! صرفا گفتم اینجا بنویسم تا اگه پیامم نرسیده و احتمالا سیستم ارسال پیامم ایرادی داره خبر دارم کنن .

[شرمینه]

ببین مسئله ترس یا احتیاج نیست....... اولا که همه ما بطور طبیعی نیاز به معاشرت اجتماعی داریم چه با هم جنسامون و چه غیر هم جنسان و باید بدونی که ترسی نباید باشه، چون آقایون هم انسانند مثل ما.........این مسئله یکم تمرین می خواد.....باید یکی دوبار دل به دریا بزنی حداقل یه سلام کلی بکنی یا تو صحبت های عمومی وارد شی.بالاخره باید یاد بگیری وارد اجتماع بشی و با آدمها معشرت داشته باشی........ سنگینی و متانت خوبه، خیلی هم خوبه ولی بشرطی که جلو روابط اجتماعی رو نگیره و خدای نکرده جوری نباشه که حمل بر تکبر بشه.........

در مورد سوال دومت که حالا آقایون هم نظر میدن باید بگم به تعداد آقایون روی زمین، روش برای دوستی و عاشقی هست و بسته به آدمش متفاوت و بسته به ذاتشون موندگار یا زودگذر.........

تو چطوری نظر منفیتو راجع به چیزی به یه خانم میگی که ناراحت نشه، همونطور هم به آقایون بگو (یعنی خیلی دوستانه و راحت و نه با تندی)......... مطمئن باش همه چی به خوبی و خوشی میگذره

[nazila.k]

ببین قضیه خیلی مسخره تر و راحت تر از این حرفاست که تو فکر میکنی.
والا راحتی نه تاحالا از نظر روحی نه از هیچ نظر دیگه آسیب جدی ندیدی.
پسر هم در محیط دانشگاه با دختر اصلا فرق نداره.لازم نیست کار  خاصی کنی کافیه عادی باشی خودت باشی همین.
یه چیزیم خوهرانه بهت میگم پسرها خوب خوبشون بد.

[parmis]

دوست خوبم

شرمينه جان كاملا درست ميگن شما بايد وارد اجتماع بشي بايد خيلي راحت تر برخورد كني ....... اينكه ميگي من و آقايون دانشگاه چه نيازي به هم داريم خيلي حرفت غير منطقيه .....  ببينيد خب يكم بخاطر نوع تربيتمون و يكم هم بعلت فرهنگمون دختر و پسر رو تا قبل از سن دانشگاه از هم دور نگه ميدارن خب ولي قرار نيست هميشه اينطوري بمونيم بالاخره تو محيط دانشگاه و بعدا خيلي بيشتر تو محيط هاي كاري ما خانمها با آقايون ارتباط داريم ....... خود من تو محيط دانشگاه با كسي دوست نبودم  منظورم پسر هستش سركار هم ميرفتم با كسي رابطه نزديكي نداشتم ولي خيلي راحت برخورد ميكنم
اگر كمي راحت برخورد كني خودت هم راحت تري فكر نكن اگر راحت برخورد كني از فردا همه بهت پيشنهاد دوستي ميدن مطمئن باش اينطوري نيست..........

[alireza-th]

یه چیزیم خوهرانه بهت میگم پسرها خوب خوبشون بد.

من به عنوان یه پسر خیلی خوب! از طرف همه پسرهای خیلی خوب به این جملتون اعتراض دارم      شفاف سازی کنید لطفا

[alireza-th]

اگر كمي راحت برخورد كني خودت هم راحت تري فكر نكن اگر راحت برخورد كني از فردا همه بهت پيشنهاد دوستي ميدن مطمئن باش اينطوري نيست..........

کاملا درسته ! برخورد راحت و سلام علیک و شرکت تو موضوعات اصلا دلیل نمیشه که احیانا بقیه فکر کنن شما دارین غیرمستقیم جواب مثبت میدید!  بلکه شما رو بعنوان یه شخص اجتماعی میشناسن و اگه کاری پیش اومد یا صحبتی بود میتونن باهاتون مطرح کنن

برای مثال توی کلاس ما هم هستن پسرا و دخترایی که فکر میکنن سلام دادن یا شرکت تو موضوعات عمومی مثلا کار خوبی نیست و ... در حالیکه همین کار این تعداد باعث میشه وقتی کاری پیش اومد کسی نیاد سراغشون چون اینطوری فکر میشه که اگه بهش بگم فلان مساله رو یا چیزی ازش بخوام جواب درستی بهم نمیده  . خیلی راحت و در حد معقول با هم کلاسیاتون چه دختر چه پسر برخورد کنید و مطمئن باشید رفتار خوب و اجتماعیتون باعث میشه بقیه شما رو به عنوان یه فرد اجتماعی بشناسن و مطمئن باشید کسی فکرای دیگه ای نمیکنه ...!:-[

[anastasia]

از همه دوستان به خاطر وقتی که گذاشتن تشکر میکنم ، لطف میکنید واقعا .
شرمینه ی نازنین ،  نه اینکه نتونم اصلا باهاشون حرف بزنم! چه جوری بگم! لازم ندارم که باهاشون حرف بزنم! وقتی توی کلاس 30 تا دختر هست و میشه ازشون جزوه خواست و باهاشون گپ زد و بیرون رفت و ... پس چه لزومی داره که من برم سراغ آقایون و یه موقع (گیریم به فرض محال) به خاطر این معاشرت های غیر واجب احساسی در یکی از طرفین ایجاد بشه؟! .... بعدش هم شرمینه جان فکر کن من 6 – 7 ترمه که با آقایون سلام و علیک ندارم (یه نکته ای :  اصولا توی دانشگاه ما هر کس میاد توی کلاس یا سلام نمیده یا فقط به دوستای خودش سلام میده و اغلب سلام دادن روبه یه تکون دادن سر و یه لبخند جزیی خلاصه میکنن) بعد الان پاشم با این و با اون سلام و علیک! (البته به نظر من این آقایونن که باید توی سلام دادن پیش قدم بشن نه خانوما) عجیب نیست! میدونی چیا ممکنه بگن؟! (بچه های دانشگاه عاشق حرف در آوردنن! اونوقت آش نخورده و دهن سوخته!) ببین نمیخوام فکر کنی دهن بینم یا یه همچین چیزی ولی بخواهیم و نخواهیم این جامعه ی فعلی ماست ... اگه میگم میترسم نه اینکه از حرف زدن باهاشون میترسم بلکه از لطمه ای که ممکنه از دستشون (نه از همشون ، از بعضی هاشون) بخورم میترسم (من توی این موارد تجربه زیادی ندارم ولی اونا ، حتما از من با تجربه ترن)
نازیلا ی محترم ... من عادیم ، خودمم ... ولی انگار خودم بودنم مشکل دونسته میشه! ... نازیلا جان ممنون از اینکه خواهرانه و با محبت نظرت رو بهم میگی ولی این طور فکر نکن ... همه پسرا بد نیستن (این رو مطمئنم) همون طور که همه ی دخترا خوب نیستن ، هممون کمبودهایی در وجودمون هست ولی خیلی هامون انقدر خوبی داریم که بشه از این کمبودهای کوچک چشم پوشی کنیم ... همه رو به یه آتیش نسوزون و با یه چوب نزن ... حتی این رو هم که زنها از مردها به طور محض پر احساس تر هستن رو هم قبول ندارم ، مردهایی رو دیدم که همه ی وجودشون احساسه ... آدما خیلی پیچیده تر از اونی هستن که بشه تصور کرد.
پرمیس ِ عزیز ...  در مورد نیاز داشتن من و آقایون به هم بالا توضیح دادم
آقای علیرضا ، من اصلا در مورد اینکه روابط دخترا و پسرا ایرادی داره یا نه صحبتی ندارم و اصلا هم بد نمیدونم اینجور روابط دوستانه و عاطفی رو بلاخره هممون انسانیم چوب خشک که نیستیم ... (در مورد این هم که چرا با آقایون معاشرت ندارم بالا توضیح دادم ، تقریبا) ... از لحاظ این هم که تا حالا چند بار هم شده که آقایون ازم جزوه خواستن ، خیلی محترمانه بهشون جزوه دادم و پس گرفتم ( شاید کم ازم جزوه میگیرن ولی اگر جزوه بخوان تا بتونم کوتاهی نمیکنم و جز با احترام برخورد کردن هم کاری نمیکنم نسبت بهشون ، حالا با این اوصاف اگه کسی ازم جزوه نمیخواد این مشکل خودشه نه من) ... جزوه گرفتن رو اغلب مثال میزنم چون توی دانشگاه دیگه آدم چی میتونه از کس دیگه بخواد؟!
ولی جدا من چه نیازی میتونم به آقایون دانشکده داشته باشم؟ کسی دقیق به این سوال پاسخ نداده ولی همه هم حرفم رو غیر منطقی میدونن؟!